ΤΗΛΙΚΟΥΤΟΙ ΟΝΤΕΣ....
(Μείζον πολιτικόν μάθημα!)
Ο Διογένης ο Σινωπεύς,ο μέγιστος των αιώνων
Κυνικός,ευρισκόμενος περί το 365 π.Χ. εν Αθήναις
-ο πρώτος, παρακαλώ, "αναγνωρισμένος" ζωόφιλος της
Φιλοσοφίας-
έτυχε μεσημεριάτικα, να παρακολουθεί έναν πλανόδιο κιθαρωδό!
Ο εν λόγω καλλιτέχνης ήταν κομμάτι αγριάνθρωπος στη μούρη
και προκλητικά ογκώδης, τόσο που δεν του ταίριαζε καθόλου το...τραγουδιστικό!
΄Οταν τελείωσε το "ποτ-πουρί" του ο ατάραχος
τροβαδούρος, η ομήγυρις άρχισε να τον γιουχάρει απροκάλυπτα, καθόσον στο
Κλεινόν ΄Αστυ εκείνου του καιρού η αισθητική των Αθηναίων δεν ανεχότανε τα
παντός τύπου "νούμερα", όπως,δυστυχώς, συμβαίνει στους άμουσους και
σκοτεινούς καιρούς μας,
με την μηδενική μας ανοχή, στα τόσα σούργελα, που
ανεβοκατεβαίνουν ξεδιάντροπα στις απανταχού πίστες μας!
Τότε, όμως, έκπληκτο το πλήθος είδε τον Σκυλοφιλόσοφο να
χειροκροτεί με την καρδιά του, επευφημώντας μάλιστα "στεντόρεια τη
φωνή" τον ογκώδη και κακάσχημο...κακοφωνίξ!
Κάποιος μάλιστα πικαρισμένος πλησίασε τον ρακένδυτο Σοφό, να
διαμαρτυρηθεί:
-Γιατί, ρε Διογένη, τον επιδοκιμάζεις αυτόν τον
"ξεφωνημένο";
Αλλά ο Μέγας Σινωπεύς αποκρίθηκε ατάραχος, ως εξής:
-Τηλικούτος γαρ ων κιθαρωδεί και ου ληστεύει!
(΄Οπερ σημαίνει σε ελεύθερη απόδοση...
"Επειδή, αν και είναι τέτοιος που είναι -θηριώδης, δηλαδή-ενώ
θα μπορούσε να ληστεύει, αυτός προτιμά να ψυχαγωγεί!")
* ΄Ετσι το άρπαξα κι εγώ το εν λόγω ρηθέν το διογενικόν και
είπα να το κουβαλήσω στις μέρες μας
-στον καιρό μας, δηλαδή, που το ΄Αστυ έπαψε να είναι κλεινόν
(ένδοξο) και κατέπεσε σε...κλινήρες!
Τί θα ξεστομούσε, λοιπόν, μαζί με το απροκάλυπτο φτύσιμο, για
τους πολιτικούς ληστές του σήμερα, ο αθυρόστομος "Κύων";
Κάτι περίπου τέτοιο, προφανώς:
-Τηλικούτοι όντες, ληστεύοντες γε τον λαόν, μένουσι και ου
παραιτούνται!
(Την εν λόγω μετάφραση, βέβαια, την εμπιστεύομαι εξ ολοκλήρου στην δική σας κρίση!)
https://www.facebook.com/groups/439722542869649/posts/3197468767094999/
