Ειρήνη ή πόλεμο;

  

Ήχησαν δυστυχώς τα τύμπανα του πολέμου

Δίχως κανείς τους να αρθρώσει τη λέξη……

Συνοικίες αποδεκατίζονται,

οικογένειες χωρίζονται με δάκρυα να τρέχουν,

μάνες τολμηρές με τα παιδιά στα χέρια

ψάχνουν για ασφαλές καταφύγιο.

Άνδρες, γυναίκες και γηραιότεροι 

δεν κρύβουν τα βουρκωμένα τους μάτια 

όταν μιλούν για την πατρίδα που δοκιμάζεται.

Παγκόσμια κινητικότητα,

πολεμικοί ανταποκριτές με απευθείας μεταδόσεις

κι εσύ να ξενυχτάς

θεατής στην ίδια εικόνα ….

Συζητήσεις και προβλέψεις ειδικών

ενώ αυξάνονται συνεχώς τα νούμερα της προσφυγιάς

με ασύλληπτες για όλους συνέπειες!

Κι η ερώτηση, παύει να είναι ανάμνηση από παιδικό παιχνίδι.

Τόσο απλό, για να τελειώσουν όλα:

"Πάτε όλοι στα σπίτια σας"

Μην πατήσει κανείς το κουμπί …. του θανάτου!

                                        Ευγενία Κορτσάρη

                                        Κατερίνη 28/2/2022

Σαν σήμερα πριν 77 χρόνια ο θάνατος του Κωστή Παλαμά (27 Φεβρουαρίου 1943)

 Μετά από βαριά αρρώστια και έχοντας χάσει νωρίτερα τη λατρευτή του σύζυγο Μαρία Βάλβη (9 Φεβρουαρίου 1943).

Ο παρ΄ολίγον εθνικός μας ποιητής, υποψήφιος για 14 φορές για το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, αποτέλεσε έναν από τους πολυγραφότερους Έλληνες ποιητές και λογοτέχνες, ξεσήκωνε με τα ποιήματά του τον ελληνισμό και συμμετείχε με άλλους πνευματικούς ανθρώπους σε δράσεις ενημέρωσης του πνευματικού κόσμου της Ευρώπης . Η κηδεία του έμελλε να αναδειχθεί σε παλλαϊκή συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά του Χιτλερικού καθεστώτος.

Αναφορές στην κηδεία του και λεπτομέρειες για τον πρωτοφανή όγκο της πομπής μνημονεύει η Ιωάννα Τσάτσου στο ημερολόγιό της.

Το ποίημά του "Παλαμάς" έγραψε και απήγγειλε εκείνη την ημέρα ο Άγγελος Σικελιανός κι έμεινε στην Ιστορία.

Ηχείστε οι σάλπιγγες....

Καμπάνες βροντερές 

δονείστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα.....

Βογγείξτε τύμπανα πολέμου.... Οι φοβερές σημαίες

ξεδιπλωθείτε στον αέρα!

Σ΄ αυτό το φέρετρο ακουμπάει η Ελλάδα!

Ένα βουνό με δάφνες να υψώσουμε ως το Πήλιο κι ως την ΄Οσσα,

κι αν το πυργώσουμε ως τον έβδομο ουρανό,

ποιόν κλει, τι κι αν το πει η δικιά μου γλώσσα;

Μα εσύ Λαέ που τη φτωχή σου τη μιλιά,

Ήρωας την πήρε και την ύψωσε ως τα αστέρια,

μεράσου τώρα τη θεϊκή φεγγοβολιά

της τέλειας δόξας σου, ανασήκωσ΄ τον στα χέρια

γιγάντιο φλάμπουρο κι απάνω από εμάς

που τον υμνούμε με καρδιά αναμμένη,

πες μ΄ένα μόνο ανασασμό:"Ο Παλαμάς!"

ν΄αντιβογκήσει τ΄ όνομά του η οικουμένη.

Ηχείστε οι σάλπιγγες ....

Καμπάνες βροντερές,

δονείστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα...

Βογγείξτε τύμπανα του πολέμου... Οι φοβερές σημαίες

ξεδιπλωθείτε στον αέρα!

Σ΄αυτό το φέρετρο ακουμπάει η Ελλάδα!

Ένας λαός σηκώνοντας τα μάτια του τη βλέπει....

κι ακέραιος φλέγεται ως με τ΄άδυτο ο Ναός,

κι από ψηλά νεφέλη Δόξας τονε σκέπη.

Τι πάνωθέ μας όπου ο άρρητος παλμός

της αιωνιότητας, αστράφτει αυτή την ώρα

Ορφέας, Ηράκλειτος, Αισχύλος, Σολωμός

την άγια δέχονται ψυχή την τροπαιοφόρα,

που αφού το έργο της θεμέλιωσε  βαθιά

στη γην αυτή με μιαν ισόθεη σκέψη,

τον τρισμακάριο τώρα πάει ψηλά τον Ίακχο

με τους αθάνατους θεούς για  να χορέψει.

 Ηχείστε οι σάλπιγγες ....

Καμπάνες βροντερές,

δονείστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα...

Βόγκα Παιάνα!  Οι σημαίες οι φοβερές

της Λευτεριάς ξεδιπλωθείτε στον αέρα!

Αγενείς και απολίτιστοι

 ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΗΜΗΝΑ – ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ

Τείνουν να απολέσουν την εννοιολογική σημασία τους στην χώρα μας οι λέξεις ευγένεια, φιλότιμο, σεβασμός, ευπρέπεια, ανθρωπιά, καλοσύνη και πολιτισμός.

Από... το Κοινοβούλιο μέχρι τα Εκπαιδευτικά μας Ιδρύματα, τις Δημόσιες Υπηρεσίες, τα κέντρα ψυχαγωγίας, τα γήπεδα, την οικογένεια και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, διαπιστώνει κανείς την έλλειψη στοιχειώδους ευπρέπειας, ευγένειας και κοσμιότητας. Χυδαιολογία, ύβρεις πεζοδρομίου, τσακωμοί, χλευασμοί, δυσφημίσεις, περιφρονητική και εν γένει απάνθρωπη συμπεριφορά «κοσμούν» την καθημερινότητά μας. Δεν έχει φύλο και ηλικία η αγένεια και δεν την αγγίζει κανένα πνευματικό ή κοινωνικό επίπεδο. Οι αγενείς διακόπτουν με αυθάδεια και απαξίωση τον συνομιλητή τους, καμώνονται τους παντογνώστες και προσβάλλουν χονδροειδώς άτομα του περίγυρου τους, καθώς, ως άτομα εγωκεντρικά και ναρκισσιστικά, δεν έχουν έλεγχο των λόγων και πράξεών τους.

Στα σχολεία όλων των βαθμίδων διαπιστώνεται κατάργηση της ιεραρχίας, ασέβεια, αυθάδεια, προπηλάκιση και επιθέσεις κατά διδασκόντων, καταλήψεις, φθορές και βανδαλισμοί εκπαιδευτηρίων, εκφοβισμός [bulling] και βιαιοπραγίες των «ισχυρών» έναντι των ευαίσθητων και αδύναμων συμμαθητών τους. Τα ίδια παρατηρούνται και στην σύγχρονη οικογένεια με την υβριστική και υποτιμητική συμπεριφορά των γονιών μεταξύ τους και την αναιδή, επιθετική και αυθάδη αντιμετώπισή τους από τα παιδιά τους.

Στην καθημερινότητά μας είμαστε μάρτυρες ενός απολίτιστου-τριτοκοσμικού περιβάλλοντος με το απαίσιο θέαμα των σκουπιδιών στους δρόμους και τις παραλίες, τις καταλήψεις των πεζοδρόμων από αυτοκίνητα ασυνείδητων οδηγών, ξηλωμένα πλακάκια , αποκρουστικά γκράφιτι-μουντζούρες ακόμη και σε εκκλησίες, προτομές και μνημεία τέχνης, διαπασών μουσική σε ώρες κοινής ησυχίας, φωνασκίες και τσακωμοί σε κέντρα εστίασης και διασκέδασης, ανεύθυνη εγκατάλειψη σκύλων να ρυπαίνουν δημόσιους χώρους και επικίνδυνη φθορά πινακίδων κυκλοφορίας.

Πολιτισμός δεν είναι μόνο οι τέχνες και τα γράμματα, αλλά και ο τρόπος βίου μας, οι υποχρεώσεις μας έναντι της κοινωνίας και η ποιότητα της συμπεριφοράς μας. Ευγένεια και πολιτισμός πρέπει να διδάσκονται κυρίως με το παράδειγμα των ηγετών, γονέων και διδασκάλων αν επιθυμούμε μια ευνομούμενη κοινωνία, που θα νοηματοδοτήσει με πνευματικές και ηθικές αξίες την φθίνουσα και στιγματισμένη από αγενή, αντικοινωνικά και απολίτιστα άτομα χώρας μας

Έληξε η προθεσμία κατάθεσης των ηλεκτρονικών διηγημάτων για τον 9ο ηλεκτρονικό διαγωνισμό διηγήματος της Ε.Ο.Δ.Ν.Π.

Τα μέλη της επιτροπής ευχαριστούν όλους τους συμμετέχοντες από την Ελλάδα και την Κύπρο (169 διηγήματα κατατέθηκαν συνολικά) και αφού τα αξιολογήσουν, θα ανακοινώσουν τα αποτελέσματα και η τελετή βράβευσης των νικητών από όλες τις κατηγορίες θα πραγματοποιηθεί παράλληλα με την Ανθοκομική Έκθεση (με το καλό για φέτος την Κυριακή 8 Μαϊου 2022)

 https://www.otoposmou.gr/index.php/home/2020-11-27-19-27-51/9-169-63

Από τον πρόεδρο της Ένωσης .... ένεκα της ημέρας!

 Αγαπητές μου.....

 

βάλτε λουλούδια σήμερα παντού.

Κόκκινα-κατακόκκινα τριαντάφυλλα, χρώμα παντού.

Τα φώτα ας είναι όλη μέρα αναμμένα στο σαλόνι.

Να ζήσουμε κάθε στιγμή, μικρή η ζωή, τελειώνει.

 

Μην αφήσετε σήμερα άδεια την αγκαλιά.

Βάλτε μέσα ό,τι έχετε, ό,τι βρείτε μπροστά.

Αν όλα στέρεψαν κι έφυγαν μακριά,

βάλε στην αγκαλιά σου εσένα, ίσως αξίζεις πιο πολλά.

 

 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Άγγελος Αγγελίδης-πρόεδρος ΕΝΩΣΥΠ

Νύχτα για δύο

Μπορεί κι απόψε η Κατερίνη να ΄ναι έρημη,

μπορεί τα φώτα να μη δείχνουν όσα θέλουν,

μπορεί ο Βαρδάρης στο παράθυρο να πάγωσε,

νύχτα απόψε μείνε, μη τελειώνεις.

 

Δύο κεριά στο βάζο μόλις άναψα,

να ρίχνουν και τα δυό το φως, σε σένα.

Όλες τις σκέψεις που με κούραζαν τις μάζεψα,

νύχτα μοναδική, οι δυό μας, ένα.

 

Στα χέρια μου κρατώ το ραδιόφωνο.

Όπου να ψάξω οι συχνότητες, λατρεία.

Κομμάτια της ψυχής μου που συμμάζεψα,

απόψε ζω μαζί σου, μια μαγεία.

 

Θέλω πολλά να πω, όμως δε γίνεται.

Δε βγαίνουν εύκολα οι λέξεις απ΄ τα χείλη.

Χάνουν τον ήχο τα αισθήματα, οι πόθοι μου,

κράτα τη νύχτα μη τελειώσει, να μη φύγει.

 

Πεθύμησα κρασί στ΄ άδειο ποτήρι μου.

Βάλε να πιούμε κι έχει απόψε τόσο κρύο.

Να ξεχαστούμε αυτή τη νύχτα μεσοφλέβαρα,

να νιώσουμε ξανά την ευτυχία, μεγαλείο.

 Άγγελος Αγγελίδης - Κατερίνη

Ποιητική Συλλογή ¨ερωτικά¨

Καλοτάξιδο να΄ναι Χρύσα μας!

 

Το λαξεμένο παγκάκι

 Κυκλοφόρησε μέσα στις γιορτές το νέο εκδοτικό πόνημα της αγαπητής φίλης και συμπολίτισσάς μας, πετυχημένης εκπαιδευτικού, ξεχωριστής  συγγραφέα και μέλους της Ένωσης Συγγραφέων Πιερίας  κας ΘΕΟΦΑΝΙΑΣ  ΖΕΤΤΑ-ΤΣΕΝΤΙΚΙΔΟΥ  με τίτλο «Το λαξεμένο παγκάκι».

Πρόκειται για ένα προσεγμένο σε όλα βιβλίο, με φιλοτέχνηση εξωφύλλου από την Άννα Χαριτίδου, με μια  ιδιαίτερη και περίτεχνη  αλλά κατανοητή γραφή, εκλεπτυσμένη περιγραφή της φύσης που χαίρεται και αγαπά η συγγραφέας, με σεβασμό στους χαρακτήρες των ηρώων της και διάχυτη την αγάπη  για τους ανθρώπους κάθε ηλικίας.

Πολύ καλή γνώστρια της ελληνικής γλώσσας η αγαπητή Φανή μας και λάτρης της λαϊκής παράδοσης, αφού υπήρξε συστηματική ερευνήτρια στο παρελθόν, εμπλουτίζει τα κείμενά της με λαϊκές παροιμίες και παραδοσιακά τραγούδια χωρίς πλεονασμούς  ενώ οι παρομοιώσεις διαδέχονται εύστοχα η μία την άλλη καθώς και  οι επιθετικοί χαρακτηρισμοί, τους οποίους  αποδίδει στους ήρωές της αφειδώλευτα  η ίδια.  Με βαθειά θρησκευτική πίστη επίσης, αναφέρεται εύστοχα σε εκκλησιαστικές περικοπές και στους Χαιρετισμούς προς την Παναγία.

Από το προλογικό σημείωμα που ξεκινά με τα λόγια του μεγάλου μας Παλαμά «Γίνομαι για να καρτερώ και ζω για να πασχίζω» από το ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ, γνωστοποιεί στους αναγνώστες τον σκοπό της, να εξωτερικεύσει κάποια απ΄αυτά  που γνώριζε, που ζούσε, που φύλαγε στο νου της…. 

Το έργο, μια τριλογία, σε 200 σελίδες όπου παρουσιάζονται  τρεις ανεξάρτητες ιστορίες με  κεντρικό ήρωα ένα λαξεμένο ξύλινο παγκάκι σε θεσσαλική ερημική ακροθαλασσιά (δεν αναφέρει περισσότερες λεπτομέρειες), που φιλοξενεί τα εκάστοτε ερωτευμένα ζευγάρια αντιπροσωπευτικών  ηλικιών, χωρίς ιδιαίτερη κριτική, αναδεικνύοντας  τις πολύτιμες αξίες με τις οποίες μεγάλωσαν  (αγάπη, τιμή, πίστη στον άνθρωπο) και δίχως να ξεχάσουν τον πόνο ή την αδικία.

 Προηγείται  μια διευκρινιστική εισαγωγή για τον τόπο και τον χρόνο.   Ο αφηγητής  Οδυσσέας, ένας  περιπατητής-όχι τυχαία-  που άθελά του γίνεται  αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας στις ιστορίες που εκτυλίσσονται, είναι ταυτόχρονα και θεατής σε θεατρική παράσταση απ’ όπου αποχωρεί όμως πριν νυχτώσει, δίχως χειροκροτήματα και «μπράβο!».                                                                                                                         

Το πρώτο μέρος του έργου τελειώνει με μια τέταρτη ιστορία, του ίδιου του Οδυσσέα και της παλιάς  αγαπημένης του Πηνελόπης, που επανενώθηκαν και ορκίστηκαν «Για πάντα μαζί».

Στο δεύτερο μέρος, το ίδιο παραθαλάσσιο σκηνικό παρουσιάζεται μετά την παρέλευση τριάντα και πλέον χρόνων  με  πικρή περιγραφή όσων αλλαγών συμβαίνουν  με την πάροδο του  καιρού,  φυσικά κι επόμενα, με τεχνολογικές και κακαίσθητες ανθρώπινες  παρεμβάσεις και τις σταθερές όσο μπορούσαν επισκέψεις του Οδυσσέα με  την Πηνελόπη, στον τόπο που τους χάρισε την ευτυχία , ευγνώμονες για την τύχη τους.   Οι ρόλοι πλέον αντεστραμμένοι με πρωταγωνιστές τους ίδιους και θεατή-ακροατή τη γύρω φύση, μάρτυρα στις συζητήσεις τους  αναπολώντας τη μέχρι τότε ζωή τους όμως  και τις ιστορίες των άλλων ερωτευμένων ζευγαριών.

Στο τρίτο μέρος του βιβλίου, με το πρόσχημα της συνέχισης της συζήτησης του πρωταγωνιστικού μας ζευγαριού, η συγγραφέας ενεργοποιεί τη «χρονομηχανή προς τα πίσω»  αναδεικνύοντας  «το Υπεράνθρωπο του Ανθρώπου» όπως αναφέρει  θαυμάζοντας τους συμπατριώτες μας, τους γεννήτορές μας αλλά και το είδος των ανθρώπων γενικά που πέτυχαν σημαντική πρόοδο σε όλους τους τομείς.  Ένα οδοιπορικό εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας με τα επιτεύγματα των ανθρώπων σε όλους τους κλάδους, έως τις μέρες μας. Ο μεγαλειώδης ανθρώπινος αγώνας, όπου αγωνίζεται κανείς μόνος ή ομαδικά, ο κάθε αγώνας μπορεί να πετύχει όταν έχει σαν σύμμαχο και σκοπό του την αγάπη!  

 Τελειώνω με ένα μικρό ποίημα σχετικό, της αγαπητής  ποιήτριας και συμπολίτισσάς μας  Ελένης Ζαραμητροπούλου:

ΠΙΤΣΟΥΝΑΚΙΑ

Μήνες τους βλέπω τώρα εκεί,

στου πάρκου τα παγκάκια,

αγκαλιασμένους και σκυφτούς,

σαν να'ναι πιτσουνάκια!

 

Αυτός της χάιδευε απαλά τα άσπρα της μαλλιά

κι αυτή του κράταγε σφιχτά, το ροζιασμένο του το χέρι.

Τι  κι αν τους πρόλαβε η βαρυχειμωνιά,

μες στην καρδιά τους έχουν  πάντα καλοκαίρι!!

 

 

Αφιερωμένο!!!

 

                                                            Ευγενία Κορτσάρη

                                                Γ. Γραμματέας Ένωσης Συγγραφέων Πιερίας

 Σημείωση:  Πρόκειται για προσωπική έκδοση και παρακαλείσθε  για τυχόν παραγγελίες  να επικοινωνείτε με τη συγγραφέα στο τηλέφωνο 6942645661

ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

-    Αγαπητοί μαθητές

-   Συνάδελφοι Εκπαιδευτικοί  

   

Από το 1100 μΧ και κάθε χρόνο στις 30 Ιανουαρίου γιορτάζουμε την μνήμη των Τριών Ιεραρχών.

Η ημέρα αυτή από το 1842 ονομάστηκε και Γιορτή των Γραμμάτων διότι οι Τρεις Ιεράρχες υπήρξαν Δάσκαλοι και Πατέρες της Εκκλησίας.

 

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ο ΜΕΓΑΣ,

ΙΩΑΝΝΗΣ ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ 

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ.

 

Η γιορτή τους, γιορτή Παιδείας, γιορτή Δασκάλων, γιορτή Μαθητών.

Είναι γιορτή διπλή, Σχολική και του Χριστιανισμού.

Τρεις Ιεράρχες. Αθρωποι μορφωμένοι, δάσκαλοι σοφοί, φημισμένοι ρήτορες, συγγραφείς που έδωσαν πολλά στα γράμματα, διαθέτοντας πέρα από προσωπικές θυσίες ακόμη και ολόκληρη την περιουσία τους.

Ευσεβείς Ιεράρχες, επιφανείς Θεολόγοι, με κοινωνική προσφορά και φιλανθρωπικό έργο, που διέθεσαν ζωή και υλικά αγαθά στην πίστη για τον Χριστό και στην ανάγκη υπηρέτησης του ανθρώπου.

Μελέτησαν τους αρχαίους κλασικούς συγγραφείς και τους φιλοσό-φους και έσμιξαν, σφυρηλάτησαν και έκαναν νέο κράμα με τις αξίες που βρήκαν στο Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα και στην Χριστιανική Πίστη.

Απέρριψαν τυπολατρία και ειδωλολατρικά στοιχεία, κρατούν τις αρχές της διαλεκτικής σκέψης που είναι ιδιαίτερο χαρακτηριστικό για την Ελληνική Παιδεία. Ακολουθούν συμβουλές του Απόστολου Παύλου ¨να είμαστε πολύπλευροι και σφαιρικοί αλλά να επιλέγουμε το καλύτερο¨.

Γεφύρωσαν κλασικό και σύγχρονο, γνώση και αρετή, την αναζήτηση της απόλυτης αλήθειας με την αλήθεια της πραγματικής αγάπης, τη θεωρία και την πράξη, τον Ελληνισμό και τον Χριστιανισμό.

Εύστοχα η εποχή τους, θεωρείται ¨Χρυσός Αιώνας της Εκκλησίας μας¨.

Το έργο τους θεάρεστο, πλούσιο, τεράστιο.

Φτωχοί, άρρωστοι, μόνοι άνθρωποι, μικρά παιδιά, ηλικιωμένοι, από-κληροι, εγκαταλειμμένοι βρίσκουν καταφύγιο κοντά τους. Δεν έψαξαν την αιτία που τους έφερε στη συμφορά. Δε λογάριασαν τα λάθη και τα προσωπικά παραπτώματα που έφεραν την καταδίκη.

Υπολόγισαν την ανθρώπινη ύπαρξη ισότιμα και με απόλυτη δικαιοσύ-νη στην εφήμερη παρουσία στην πρόσκαιρη γήινη ζωή. Η καρδιά τους μεγάλη και η χριστιανική τους ψυχή γίνονται απέραντη στέγη για τους εκ της φύσης αδύνατους όσο και για τους νοητικά υπολειπόμενους.

Καλοσυνάτοι και φιλάνθρωποι δεν υπολόγισαν πλούτη και χρήματα. Μοιράστηκαν τα αγαθά και δεν φρόντισαν μόνο για τον εαυτό τους.

Διέθεσαν πολλά για να δώσουν έστω λίγη χαρά και ανθρωπιά στον άγνωστο και απλό συνάνθρωπο.

Απλοί, άδολοι, ταπεινοί, τολμηροί, πρωτοπόροι και γενναίοι περιποιή-θηκαν τον πονεμένο γιατρεύοντας τις πληγές σώματος και ψυχής, ζών-τας παραδειγματικά ανάμεσα σε άρρωστους και κατατρεγμένους.

Οι Τρεις Ιεράρχες άφησαν έργο ιεραποστολικό.

Διδάσκουν ακόμη και σήμερα τα κείμενά τους με την Χριστιανική Πίσ-τη και τον Λόγο του Θεού. Στις σοφές τους ρήσεις κρύβεται πάθος και πόθος για τον άνθρωπο και την απλή ουσιαστική ζωή.

Η μεγάλη και πολύπλευρη μόρφωση, η ακέραια και σθεναρή αντίλη-ψη, η αποτελεσματική εφαρμογή των λόγων τους και η απόλυτη συνέ-πεια των πράξεων, τους κάνει ξεχωριστούς και διακρίνονται σαν μαρ-γαριτάρια από το σύνολο.

Τους ανεβάζει σε άλλα επίπεδα και συγχρόνως τους φέρνει απέναντι στον προσωπικό εγωισμό και στα κοντόφθαλμα συμφέροντα των το-πικών αρχόντων, που ηγεμονεύουν και βασιλεύουν.

Γίνονται ¨κόκκινο πανί¨ και όχι σπάνια υφίστανται κατάφωρα άρνηση ακόμη και οδυνηρούς διωγμούς.   

Συνεπώς πράγματι Μεγάλοι Πατέρες για την Εκκλησία μας και πρώτοι αλλά διαχρονικοί Προστάτες των Γραμμάτων, της Ηθικής της Παιδείας.

 

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ     ή   Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

 

Γεννήθηκε στη Νεοκαισάρεια του Πόντου αλλά μεγάλωσε στην Καισά-ρεια της Καππαδοκίας. Γονείς, η ενάρετη Εμμέλεια κόρη μάρτυρα και ο ονομαστός ρήτορας Βασίλειος. Οικογένεια που ανέδειξε άγιους της Εκκλησίας (γιαγιά, μητέρα και τέσσερα παιδιά).

Οι πλούσιοι γονείς φρόντισαν πρώτιστα για ικανή μόρφωση με σπου-δές στη Καισάρεια, Κωνσταντινούπολη, στην Αλεξάνδρεια και Αθήνα.

Ο Βασίλειος μετά τις σπουδές επανέρχεται στην Καισάρεια ασκώντας την ρητορική και αφού βαφτίστηκε σε μεγάλη ηλικία γίνεται μοναχός.

Πολυταξιδεμένος σε Αίγυπτο, Παλαιστίνη και άλλες χώρες γνωρίζει πολλούς μοναχούς και γοητευμένος από την ομορφιά της απλής, τίμιας και ειλικρινούς ζωής μοιράζει την περιουσία του στους φτωχούς για να αποσυρθεί και να μονάσει σε ερημιές του Πόντου.

Πείσμωσε όταν αισθάνθηκε τον κίνδυνο της Εκκλησίας από τους αιρε-τικούς. Δέχτηκε το αξίωμα της ιεροσύνης και γίνεται πολέμιος του Αρειανισμού σαν επίσκοπος Καισάρειας.

Όταν ο Ύπαρχος Μόδεστος απείλησε την ζωή του ο Μέγας Βασίλειος απάντησε ¨Τίποτε δεν φοβάμαι. Περιουσία δεν έχω εκτός από φτωχά ρούχα και λίγα βιβλία. Εξορία δεν φοβάμαι, γιατί στη ζωή αυτή όλοι είμαστε σαν τα πουλιά. Βασανισμούς δεν λογαριάζω, γιατί το ασθενικό μου σώμα εύκολα θα πεθάνει. Ο θάνατος θα είναι γλυκός γιατί θα με φέρει κοντά στον Θεό για τον οποίο ζω και εργάζομαι¨.

Θεμελίωσε την Χριστιανική Θεολογία μαζεύοντας με προσοχή στοιχεία από την Αρχαιοελληνική και μάλιστα από την Πλατωνική φιλοσοφία.

Συμβούλευε τους νέους να διαβάζουν ελληνική ιστορία, μυθολογία, ποίηση και φιλοσοφία.

Έγραψε επιστολές, κηρύγματα και ομιλίες, προσευχές καθώς και την Θεία Λειτουργία που φέρει το όνομά του.

Έχτισε τη ¨Βασιλειάδα¨, σχεδόν ολόκληρη πόλη φιλανθρωπικών ιδρυ μάτων με νοσοκομεία, ορφανοτροφεία, ξενώνες, εργαστήρια, σχολεία όπου διέθεσε πολύ κόπο και όλη την περιουσία του.

Πέθανε 49 ετών και η Εκκλησία μας που τον ονόμασε ¨Οικουμενικό και Μέγα διδάσκαλο¨ τον τιμά σαν Άγιο την 1η ημέρα του έτους.

 

 

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ   Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

 

Χρυσόστομος, ως ρήτορας ανυπέρβλητος.

Γεννήθηκε στην Αντιόχεια. Γονείς, ο αξιωματικός Σεκούνδος και η ευ-σεβής Ανθούσα που από νωρίς επωμίζεται ανατροφή και μόρφωση.

Μαθήτευσε μετά τη γενική εκπαίδευση στον περίφημο ρήτορα Λιβάνιο

Σπούδασε Φιλοσοφία και Νομική ασκώντας και το επάγγελμα του Δικηγόρου στην Αντιόχεια. Γρήγορα όμως θέλγεται από την Θεολογία και στρέφεται σε αντίστοιχες σπουδές ενώ ζει ασκητικά.

Στη συνέχεια δέχεται την Ιεροσύνη και υπηρετεί την Εκκλησία.

Λαμπρός κήρυκας. 

Εκείνο όμως που μαγνήτιζε τις ψυχές των πιστών ήταν το παράδειγμα που έδινε με τον τρόπο της απλής και ενάρετης ζωής του. Κατόρθωσε να τρέφει καθημερινά περίπου 3000 άπορους ανθρώπους.

Το έργο του και οι αξίες του γίνονται γνωστά σε ολόκληρη τη Βυζαν-τινή Αυτοκρατορία με αποτέλεσμα ο βασιλιάς Αρκάδιος να πρωτο-στατήσει για να εκλεγεί Αρχιεπίσκοπος στην Κωνσταντινούπολη.

Αυστηρός κριτής του εαυτού του και των άσχημων συνηθειών του αν-θρώπου. Διεκήρυσσε σθεναρά πως αδιαφορία, απάθεια και απραξία είναι πολύ μεγαλύτερο λάθος από άλλη αμαρτία αν γνωρίζουμε ότι γίνεται μια παρανομία. Τότε γινόμαστε συναυτουργοί και επικίνδυνοι.   

Άφοβος μόνιμα και πολύτολμος, διεκήρυττε την ηθική εξυγίανση της κοινωνίας ασκώντας αυστηρή κριτική σε κλήρο και κυβερνώντες.

Η αδυναμία της αυτοκράτειρας Ευδοξίας και εκκλησιαστικών κύκλων προγραμμάτισαν να εκθρονιστεί και να εξοριστεί ενώ ο παντοδύναμος ευσεβής λαός απέτρεψε την πλεκτάνη.

Εγκατέλειψε τα εγκόσμια από τις κακουχίες και τις στερήσεις στις 14 Σεπτεμβρίου σε πορεία προς τα Κόμανα του Πόντου.

Αναγνωρίστηκαν οι υπηρεσίες του, αποκαταστάθηκε πλήρως η μνήμη του και το λείψανό του βρίσκεται στον ναό των Αγίων  Αποστόλων στην Κωνσταντινούπολη.

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος διακρίθηκε για τη ρητορική του ικανότητα και την ιδιαίτερη τέχνη στον λόγο.

Συγκίνησε απλούς και μορφωμένους και ονομάστηκε ¨Χρυσόστομος¨ ή από άλλους ¨των αρετών το θησαύρισμα¨.

Έγραψε Θεία Λειτουργία και τιμάται από την Εκκλησία μας στις 13 Νοεμβρίου ενώ στις 27 Ιανουαρίου τιμάται η Ανακομιδή.

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ       Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ

ή      ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ     Ο ΝΑΖΙΑΝΖΙΝΟΣ

 

Γεννήθηκε το 329 στην Αριανζό της Καππαδοκίας. Κατάγεται από παλιά και πλούσια οικογένεια με ευσεβείς γονείς. 

Έμαθε τα πρώτα γράμματα στη Ναζιανζό και μετά στην Καππαδοκία. Στην Καισάρεια συναντά τον συνομήλικο Βασίλειο και συνδέονται με αδελφική φιλία και η αλληλοεκτίμηση παραμένει ζωντανή, δυνατή και παραδειγματική σε όλη τη ζωή τους.

Συνέχισε σπουδές στη Καισάρεια Παλαιστίνης, Αλεξάνδρεια και Αθήνα

Ολοκληρώνοντας τις λαμπρές σπουδές του γύρισε στην Ναζιανζό και δέχτηκε το Άγιον Βάπτισμα για να μονάσει στον Πόντο.

Αργότερα ο Γρηγόριος έρχεται δίπλα στον γέροντα πλέον πατέρα του και βοηθάει στο ποιμαντικό έργο. Οι Χριστιανοί της περιοχής αναγνω-ρίζουν στο πρόσωπο του Γρηγορίου έναν άξιο συνεχιστή του θείου έρ-γου και παρά τον ταπεινό δισταγμό του χειροτονείται πρεσβύτερος.

Με επιμονή του φίλου και αρχιεπισκόπου Καισαρείας Βασιλείου, δέχε-ται αργότερα να χειροτονηθεί από τον ίδιο Επίσκοπος Σασίμων.

Διακρίθηκε και ανέδειξε τον Γρηγόριο στην Ορθοδοξία σαν μεγάλο δάσκαλο και ποιμένα η διαρκής και ενάρετη υπεράσπιση των θέσεων της Ορθόδοξης Εκκλησίας που κινδύνευε από το μένος των Αρειανών.

Η Αγία Αναστασία της Κωνσταντινούπολης ήταν ο μικρός ναός που απέμεινε στους Ορθόδοξους και συμβόλιζε την κρυφή ελπίδα πως εκεί θα αναστηθεί ξανά η Ορθοδοξία και όπου ο Γρηγόριος εκφώνησε τους περίφημους ¨πέντε λόγους για την Θεότητα του Υιού και Λόγου του Θεού¨. Λίγο αργότερα στέφεται αυτοκράτορας ο Μέγας Θεοδόσιος και καθιερώνει με διάταγμα την Ορθοδοξία.

Για την σοφία, την ευλάβεια και τον σεβασμό στα θεία, η Εκκλησία τον ονόμασε ¨Θεολόγο¨ μετά τον Άγιο Ιωάννη τον Ευαγγελιστή και τον αναδεικνύει Πρόεδρο στη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο και Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινούπολης. Μαζί με άλλους μεγάλους της Εκκλησίας μας στέριωσαν Ορθοδοξία και Πίστη ολοκληρώνοντας το ¨Σύμβολο της Πίστεως¨ του οποίου την έκανε η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος.

Για την ειρήνη της Εκκλησίας και μόνο όταν προέκυψε θέμα, παραι-τείται από τον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο και την Προεδρία της Συνόδου και επιστρέφει στον τόπο του, για να ζήσει λιτά και ταπεινά την υπό-λοιπη ζωή του με προσευχή, μελέτη και συγγραφή βιβλίων. 

Ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός διακρίθηκε για τον αγνό χαρακτήρα και το

πλήθος των αρετών καθώς και για το συγγραφικό του έργο  που απο-

τελείται από επιστολές, διαλέξεις και ποιήματα.

Η Εκκλησία τον κατέταξε στους Αγίους και τον τιμά στις 25 Ιανουα-ρίου όπως και στην μεγάλη γιορτή των Τριών Ιεραρχών για την οποία κι εμείς βρισκόμαστε ταπεινά και ευλαβικά σήμερα εδώ.

 

Αγαπητοί μου  

Οι Τρεις Ιεράρχες, το έργο των οποίων αδικείται από την σύντομη ση-μερινή μνημόνευση, έδειξαν με τη ζωή τους πρώτιστα αλλά και με τη σοφία της έμπνευσης και τις δημιουργίες τους ότι η πίστη στο Θεό και η αγάπη στον συνάνθρωπο συμβαδίζουν αρμονικά.

Έδωσαν νόημα και ζεστασιά στον αρχαίο κλασικό κόσμο διασώζοντας διαχρονικά πανανθρώπινες αξίες.

Είναι άδολοι οδηγοί προς την αληθινή γνώση και την μόρφωση και πρότυπα αγαθά για κάθε άνθρωπο και κυρίως για τους νέους μας που βρίσκονται περισσότερο σε πνευματική ανησυχία και διαρκείς προ-βληματισμούς. Κάθε απορία και κάθε ερώτημα βρίσκει πειστική απάν-τηση αρκεί να σκύψουμε και να ψάξουμε στις μεστές σελίδες τους.

Πείθουν οι λόγοι αφού διδάσκουν δια του παραδείγματος όπως ο συνετός δάσκαλος κατανόησε ότι δεν διδάσκει με τον πίνακα και την κιμωλία αλλά πρώτα με την παρουσία και την συμπεριφορά του τόσο στον χώρο του Σχολείου όσο και στην κοινωνία. 

Ολιγαρκείς, πρακτικοί, οργανισμοί λιτοί, έζησαν φτιάχνοντας στέρηση και υπομονή χαλύβδινη ασπίδα ανθεκτική σε χτυπήματα και στερήσεις

Η απόλυτη αντίληψη για τη μικρή σημασία των εγκόσμιων, των καθη-μερινών και των εφήμερων από νωρίς τους έβαλε στο δρόμο της πλή-ρους αυτάρκειας και της ολίγιστης ανάγκης και τους απομάκρυνε από την αρρωστημένη ματαιοδοξία.

Προτίμησαν προσωπική αυτοδυναμία με αυτοπειθαρχία και μόρφωση, απέφυγαν συνειδητά και ταπεινά συμμαχίες πονηρές και δολοπλοκίες.

Ζήλεψαν τα μικρά αστέρια με το δικό τους κρυστάλλινο και αγνό φως και έτσι έμειναν παντοτινοί αστέρες στον αιώνιο πνευματικό ουρανό.

 

Ειλικρινείς και Αληθινοί.

Απλοί και Ολιγαρκείς.

Νοήμονες, θαυμαστές κάθε Νέου Ορίζοντα.

Πεφωτισμένοι και Διαχρονικοί.

Σταθεροί αγωνιστές της Θείας Πίστης και της ζωής.

Εργάτες ακούραστοι με προσφορά και θυσίες.

Αγαπήθηκαν….,  γιατί αγάπησαν.

Τιμήθηκαν εν ζωή…..,  γιατί σεβάστηκαν.

Πληρώθηκε η ψυχή τους….,  γιατί προσέφεραν.

 

Αγαπητοί μου

ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 

ο ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ και

ο ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΝΑΖΙΑΝΖΗΝΟΣ 

μας άνοιξαν τον δρόμο για την αιώνια σωτηρία μας

εμείς…..    ας  παραδειγματιστούμε

με σεβασμό θα τους τιμούμε στους αιώνες

σαν τους γονείς, σαν δασκάλους, σαν Ιερωμένους.

Ας είναι ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ τους. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.

 

 

 

 

επιμέλεια: Άγγελος Αγγελίδης

(Θεία Ανάληψη – 30-01-18)