Για την παγκόσμια ημέρα της ποίησης

ΠΟΙΗΣΗ 

Τι είναι Ποίηση ρωτάς... 

Είναι ταξίδι ! Βαρκούλα είναι με κουπιά. 

Γλιστρά και σκίζει τα νερά του πνεύματος τα ταραγμένα!

Κι ο ποιητής λάμνει γερά, 

κωπηλατεί αβίαστα , 

με χάρη 

κι όλο γλιστρά η βάρκα η μικρή 

 και όλο φεύγει και ξεφεύγει, 

απ' τους βομβαρδισμούς που δέχεται το πνεύμα 

κι έτσι, διατηρείται ανέπαφο, 

χάρη στην Ποίηση, τη βάρκα την γοργή, 

που, με τέχνη και με μαεστρία 

βγαίνει απ' την κακοτοπιά 

και σε γαλήνια νερά περιδιαβαίνει!

 Ποίηση! Σε λάτρεψαν, 

σε ύμνησαν Μούσες και μουσικοί από παλιά,

γιατί το νου εσύ φρεσκάρεις, 

ανασκαλεύεις και καλλιεργείς κι ανθοφορεί, 

καρποφορεί και λάμπει! 

Ω, Ποίηση! Ο Όμηρος σ' ανέδειξε 

και η Σαπφώ! Και του Ορφέα η λύρα! 

Εσύ της έδωσες παλμό, χρυσή λαλιά 

κι αντιλαλούσαν τα βουνά, τα δάση….! 

Μ΄ εσένα στήσανε χορό οι Νύμφες στις πλαγιές, 

μ΄ εσένα βγήκαν απ' το χθες 

κι εφτάσαν ως εδώ, 

γιατί βαρκούλα είσαι γοργή, 

σκίζεις του πνεύματος το διάφανο νερό!!! 

 Ελένη Ν. Ζαραμητροπούλου Κατερίνη 

Ποίηση

21 Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης 

  Άγγελος Αγγελίδης 

 πρόεδρος Ένωσης Συγγραφέων Πιερίας (επιμέλεια στοιχείων από ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ) 

Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου. Ποίηση είναι μια από τις δύο βασικές κατηγορίες του λόγου (έμμετρος λόγος) σε σχέση με τον πεζό και το διάλογο και κατά συνέπεια και της Λογοτεχνίας, ενώ πάντοτε δύσκολα θα οριστεί με απόλυτη ακρίβεια. 

Κατά τον μεγάλο Λουίς Μπόρχες (Αργεντινό συγγραφέα) ¨Ποίηση είναι η έκφραση του ωραίου με λέξεις περίτεχνα υφασμένες¨. Στη μελέτη της πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής ιστορίας κάποιου λαού ή τόπου μπορεί να αναζητηθούν σχετικά συγγράμματα που θα οδηγήσουν όμως μακριά από το σκοπό τους αν δεν αναζητηθεί και η τέχνη με όλα τα παρακλάδια της που ανέπτυξε ο λαός του τόπου. Ανάμεσα στις διάφορες τέχνες πρώτη θέση κατέχει πάντα η Τέχνη του Λόγου, αποτελώντας "Τέχνη των Τεχνών", αφού κύριο όργανό της είναι η γλώσσα δηλαδή το κατεξοχήν εκφραστικό μέσο του ανθρώπου. Η Ποίηση είναι η πιο παλιά μορφή της Τέχνης του Λόγου.  Η Ποίηση γεννιέται με τον ερχομό των αισθήσεων και την ωρίμανση των συναισθημάτων. Είναι πιο συναισθηματική, πιο μουσική, συνεπώς και πιο ψυχική από τον πεζό λόγο και τον σκηνικό διάλογο. 

 Η μελέτη της Ποίησης αποτελεί ασφαλή δρόμο ψυχικής αποκάλυψης της ζωής των ανθρώπων, αλλά και του γενικότερου περιβάλλοντος όπου συμβαίνουν οι φάσεις της ζωής. 

 Η ποίηση διαφέρει αρκετά από την πεζογραφία, με διαφορές τόσο εξωτερικές όσο και εσωτερικές. 

 Τα ποιήματα είναι γραμμένα σε στίχους (σειρές λέξεων) που έχουν ρυθμό και μέτρο για να κυλούν οι συλλαβές με καθορισμένο τρόπο για να παρουσιάζουν ακουστικά αποτέλεσμα ευχάριστο και να διεγείρουν διακριτικά την δημιουργική φαντασία. 

Στο πεζογράφημα τα νοήματα είναι διατυπωμένα σε προτάσεις, που η μια ακολουθεί την άλλη βάσει μόνο των κανόνων της γραμματικής. Οι εσωτερικές διαφορές είναι μεγάλες. Ο ποιητής χρησιμοποιεί την φαντασία και δημιουργεί συγκίνηση στον αναγνώστη. Απευθύνεται στο συναίσθημα και όχι στη νόηση, όπως ο πεζογράφος. 

Η ποίηση είναι το αρχαιότερο λογοτεχνικό είδος. Πριν την γραφή ο άνθρωπος ήταν αδύνατο να αναπτύξει τη τέχνη του πεζού λόγου και να απομνημονεύσει ένα πεζογράφημα. Ποιήματα όμως, επιφωνηματικές επικλήσεις, ύμνους σε θεούς, θρήνους, ξεσπάσματα χαράς έπλασε πολύ νωρίς ο πρωτόγονος άνθρωπος που συνδύαζε με μουσική και χορό. 

Η Ποίηση είναι φαντασία, ξέσπασμα ψυχής, πνευματική δημιουργία. 

Η Ποίηση δεν απαιτεί ταλέντο. Θέλει ελευθερία σκέψης, παρατήρηση, σκέψη και σύγκριση, θέλει ειλικρίνεια, θέλει απόφαση για έκφραση της πραγματικότητας και της αλήθειας, θέλει φαντασία. Αν τύχει να έχεις και ταλέντο τότε θα είναι λίγο καλύτερα. 

 Όταν προσποιείσαι το πιθανότερο να μη φτάσεις στο αποτέλεσμα που ποθείς. Θα δημιουργήσεις άθελά σου την αντίφαση και θα εκτεθείς στα μάτια του αποδέκτη. Η αλήθεια, η ειλικρίνεια, το αυθόρμητο πηγαίο είναι σαν το ευαίσθητο άρωμα που διολισθαίνει αθόρυβα ανάμεσά μας. 

Η κρίση του αναγνώστη είναι πάντοτε αυστηρή και σεβάσμια. Αυστηρή διότι είναι δικαίωμα του καθένα να κρίνει και να συγκρίνει. Σεβάσμια διότι αυτός ο ¨άγνωστος¨ αναγνώστης πήρε στα χέρια το δικό σου δημιούργημα και ασχολείται με τη λογική και το ψυχισμό σου. Αν δεν καταφέρεις να τον ενθουσιάσεις τότε φρόντισε μην τον απογοητεύσεις. 

Προσπάθησε…. όμως.

Όταν έκλαψαν οι ΣΙΑ

Χρονογράφημα της Κατερίνας Γκούνα https://www.facebook.com/kate.g.kate/posts/5087713461282426 Τελικά, από ό,τι κατάλαβα, η υπόθεση, μεταξύ άλλων, έχει ως εξής: Ήταν κάποιοι που ήθελαν να μπει η Ουκρανία στο ΝΑΤΟ. Ήταν όμως κάποιοι άλλοι που δεν ήθελαν να μπει η Ουκρανία στο ΝΑΤΟ. Εμένα δεν με ρώτησε κανείς αν θέλω να μπει ή να μην μπει η Ουκρανία στο ΝΑΤΟ, θα με βάλουν όμως να πληρώσω το μάρμαρο. Ούτε και τους δύο λαούς ρώτησαν αν ήθελαν ή όχι. Αυτοί κι αν θα πληρώσουν! Παρεμπιπτόντως, εγώ, σκασίλα μου αν θα μπει ή όχι η Ουκρανία στο ΝΑΤΟ. Πάμε πάλι. Αυτοί που ήθελαν, τσιγκλούσαν τους άλλους που δεν ήθελαν. Έβγαζαν την γλώσσα και τους κορόιδευαν: "Σας πιάσαμε στον ύπνο που το παίζετε μάγκες. Σας την σκάσαμε". Τέτοια νόστιμα. Οι άλλοι που δεν ήθελαν τα άκουγαν αυτά και στους γύριζε το μάτι. Αγρίευαν. -Ρεεε! Σε τα μας τα λέτε αυτά; -Ναι ρε, σε τα σας. -Ρε ξέρεις ποιος είμαι εγώ; -Και βέβαια ξέρω. Οι πάντες ξέρουν τι είσαι. -Τότε προσέξτε τα λόγια σας. -Όχι δεν τα προσέχουμε. Κι άμα θέλετε να ξέρετε δεν σε φοβόμαστε καθόλου. -Ρε τι σας λέω. Μη μου την βγαίνετε με κόκκινο γιατί θα τα πάρω στο κρανίο. -Πάρτα. Σκασίλα μας. Και τι θα μας κάνεις δηλαδή; -Θα μπω μέσα και θα σας κάνω το μαγαζί οικόπεδο. Ούτε κολυμπηθρόξυλο δεν θα μείνει. -Ο δρόμος ανοιχτός και τα σκυλιά δεμένα. -Σε προειδοποιώ. Μαζευτείτε γιατί θα το μετανιώσετε πικρά. -Όχι δεν μαζευόμαστε και να σκάσεις. Δεν σε φοβόμαστε πια. Η εποχή που ρευόσουνα κι εμείς τα κάναμε πάνω μας πέρασε. Τώρα έχουμε έναν μπάρμπα, έναν ατρόμητο καουμπόυ που πολύ μας αγαπάει και μας είπε ότι άμα μας πειράξετε θα έρθει και θα σας κάνει ντα. -Μα είμαστε αδέλφια. -Σιγά που είμαστε αδέλφια. -Εεεε, ξαδέρφια τότε. -Τίποτε δεν είμαστε. -Μα μια ζωή εμάς είχατε. -Αυτά τότε. Τώρα άλλαξαν τα πράγματα. Γι' αυτό άκου και βάλτο καλά στο μυαλό σου. Και αδέλφια έχουμε. Και ξαδέλφια έχουμε. Και κουμπάρους. Και μπατζανάκια. Μας υιοθέτησαν κάτι καλοί άνθρωποι και τώρα είμαστε παιδιά τους. Όπου να 'ναι θα κάνουμε και τα χαρτιά. Κι άμα θέλετε να ξέρετε αυτό είναι σόι, όχι όπως τότε που είχαμε εσάς συγγενείς και ψοφούσαμε στη φτώχεια. -Μα σας αγαπάμε. -Να λείπει το βύσσινο. Τόσα χρόνια τα είδαμε τα χαϊρια μας. Γι αυτό από δω και πέρα, τέρμα οι γλύκες και οι επισκέψεις. Εγώ δεν ήξερα τίποτε. Κλεισμένη μέσα μη με βρει ο κορωνοϊός και με κάνει μια χαψιά, μαγείρευα, έτρωγα, έπινα κόκα κόλα, έβαζα κιλά, έβλεπα τηλεόραση τους διαγωνισμούς με τους μάγειρες, τους αγρότες, τα ταλέντα, τους τραγουδιστές, τους χορευτές, τους αργόσχολους. Πλούσια τα ελέη της τηλεόρασης. Δίνουν μια μόρφωση, άλλο πράγμα ρε παιδί μου. Κι ένας πολιτισμός! Να είχαμε και λίγα τουρκικά σήριαλ, για συμπλήρωμα. Έτσι νόστιμα ... Περνούσε ο καιρός. Δύο χρονάκια έφυγαν μέσα στον τρόμο που έσπερναν από τηλεοράσεως ειδικοί και μη. Πάνω που ήταν να γλυτώσουμε απ' τον κορωνοϊό, να πάρουν τις σφυρίχτρες τους εκείνος ο τύπος απ' τον ΠΟΥ κι ο παππούς απ' το CDC που διεφέντευσαν στην ζωή μας επί διετία και να λήξουν την πανδημία ... Εκεί που περιμέναμε να λευτερωθούμε απ' τα πρόστιμα και τις αστυνομίες, να σπάσει ο διχασμός, να σμίξουν εμβολιασμένοι και ανεμβολίαστοι πάνω σ' έναν καφέ, σ' ένα ποτήρι κρασί και να σταματήσουν τις αβρότητες στο διαδίσκτυο οι μεν στους δε κι αντίστροφα, "καλόν ψόφο" και "άντε να κανονίσει η φύση και να γίνετε λίσπασμα" νά σου και σκάει μύτη η καινούργια παγκόσμια ατραξιόν για κάποιους, για εμάς τραγωδία. Πόλεμος, εισβολή, εκκαθάριση, αποκατάσταση, απονομή δικαιοσύνης, παραβίαση διεθνούς δικαίου, στρατιωτικη επιχείρηση, όπως και να το πεις το ίδιο είναι. Καινούργια ξενύχτια, ρεπόρτερς, αναλυτές, γνώστες, παντογνώστες, ηλίθιοι, ψεύτες, άσχετοι, αισχροκέρδεια, ακρίβεια, αγωνίες, θα τα βρουν οι δυο μεριές, δεν θα τα βρουν, θα γενικευτεί ο πόλεμος ή δεν θα γενικευτεί, θα πέσουν πυρηνικά ή δεν θα πέσουν, θα πεινάσουμε, δεν θα πεινάσουμε. Μπορεί έτσι, μπορεί αλλιώς. Πόλεμος είναι αυτός, τρέλα είναι, φωτιά που εξαπλώνεται και δεν μπορεί να ελεγχθεί, μπορεί να γίνει πυρηνικό ολοκαύτωμα, τουλάχιστον δεν θα προλάβουμε να πεινάσουμε. Όπως και να 'χει αυτή η συμφορά θα τελειώσει κάποια στιγμή. Η ζωή θα πάρει την ανηφόρα. Όχι με σημαίες και με ταμπούρλα, όπως νέοι κι ανύποπτοι τραγουδούσαμε κάποτε. Θα την πάρει σκυφτή, έρποντας, άρρωστη, βάζοντας το φορτίο της καταστροφής στις πλάτες των λαών. Από εκεί και πέρα κάποιοι σίγουρα θα πεινάνε. Κάποιοι θα τρίβουν τα χέρια τους -τόση καταστροφή θέλει άλλη τόση ανοικοδόμιση. Δηλαδή τρελό χρήμα, δηλαδή τρελά κέρδη. Κάποιοι θα μαζεύουν τα αποκαϊδια από κατεστραμένα αρχιτεκτονικά αριστουργήματα, κτίρια που κράτησαν ιστορία αιώνων πάνω τους, σημεία όπου η αίγλη μιας τεράστιας αυτοκρατορίας συναντήθηκε με το όραμα του υπαρκτού σοσιαλισμού, μετασχηματίστηκε και πορεύτηκαν μαζί για εβδομήντα χρόνια. Σε κάποια σπίτια το προσκλητήριο επιζώντων θα έχει απόντες. Επίσης, θα έχει μανάδες και πατεράδες που θα μαραίνουν την ζωή τους πάνω στα μάρμαρα των κοιμητηρίων, γυναίκες που θα κοιμούνται με την νυφική φωτογραφία αγκαλιά, παιδιά που δεν θα ξανανιώσουν το ζεστό χέρι του πατέρα, ξεσπιτωμένους που θα ψάχνουν καινούργιες πατρίδες, κοπελιές που στα χείλη τους πάγωσε ένα τελευταίο φιλί, αξέχαστο. Κάπου μακρυά, κάποιοι άνθρωποι θα συσκέπτονται σε μεγάλα γραφεία, θα μετρούν κέρδη, θα χτυπάνε φιλικά στην πλάτη αφελείς νεόκοπους υπηρέτες των λαών, θα μελετούν παγκόσμιους χάρτες, θα σχεδιάζουν τους επόμενους πολέμους και θα οριοθετούν τις εμπόλεμες περιοχές. Κάποιοι ήρωες των μετόπισθεν θα ξεκουράζονται ασφαλείς στην πανάκριβη παραθαλάσσια βίλα τους. Κάποιοι άλλοι στην τεράστια ντάτσα τους. Εδώ στον τόπο μας, η εταιρεία Greek Celebrities, GC&ΣΙΑ θα αναλάβει δράση. Κάποιοι πολιτικοί θα ετοιμάζονται για εκλογές. Θα ολοκληρώνουν τα καινούργια φωτογραφικά τους άλμπουμ με λήψεις από διασκέψεις, συσκέψεις, επισκέψεις, με σέλφις μπροστά σε κιβώτια με ανθρωπιστική βοήθεια, δείχνοντας την μεγάλη τους ευασθησία αλλά ξεχνώντας να πουν ότι η βοήθεια είναι όλη πληρωμένη με αγάπη απ' τον φτωχό Ελληνικό λαό. Εκκολαπτόμενοι πολιτικάντηδες θα τρέχουν σε καφενεία και κέντρα εξουσίας, έγκριτοι τηλεαστέρες θα ξερνούν ανθρωπιά και θα στήνουν τα καινούργια δακρύβρεχτα σκηνικά σε καταυλισμούς Ευρωπαίων αυτήν την φορά προσφύγων ζουμάροντας πάνω στα απελπισμένα πρόσωπα των γυναικών που έχασαν την γη κάτω απ' τα πόδια τους και στα απορημένα μάτια των παιδών. Ο διχασμός θα συνεχιστεί, ο κόσμος θα συνεχίσει να βρίζεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, υπέρ ή κατά της εισβολής, βγάζοντας την καταπιεσμένη οργή, το παράπονο, την απελπισία, την πίκρα που σαν χύτρα ταχύχητας συσσώρευσαν για πάνω από δέκα χρόνια φτώχειας και απαξίωσης, μαζί με τις ακυρωμένες ελπίδες και την αγωνία για αυτά που μας περιμένουν τα επόμενα. Κάπου ψηλά στον ουρανό, εκεί όπου μακάρια ξεκουράζονται οι ακούσιοι δραπέτες αυτού του δύσκολου και ακατανόητου κόσμου, κάπου σε μια μικρή γωνιά, σεμνός και ταπεινός όπως όλοι οι πραγματικά μεγάλοι, θα παίζει πιάνο ο Χατζιδάκις, θα κοιτάζει κάτω στην μικρούλα γη που άφησε, θα σκουπίζει ένα δάκρυ μόλις το βλέμμα του ακουμπάει στην μικροσκοπική κουκίδα που λέγεται Ελλάδα και θα τραγουδάει "Καληνύχτα Κεμάλ", θα λέει "Αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ"

Αλλάζω τον εαυτό μου, αλλάζω τον κόσμο όλο

 ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΟΜΙΛΙΑ που μπορείτε να παρακολουθήσετε

Ο άνθρωπος ζει και δεν αργοπεθαίνει, μόνον όταν έχει ένα λόγο να ζήσει. Μόνο όταν έχει ένα σημαντικό σκοπό στη ζωή του. Μόνον όταν έχει νόημα η ζωή του. Μια α-νόητη ζωή ποιος μπορεί να την αντέξει; Μια ζωή χωρίς σκοπό ποιος μπορεί να την υποφέρει;

Ο κόσμος, θέλουμε δε θέλουμε, αλλάζει και μάλιστα καθημερινά. Όλοι θέλουμε να αλλάξει ο κόσμος προς το καλύτερο. Πόσοι όμως γνωρίζουμε ότι η αλλαγή του κόσμου ξεκινάει από τον εαυτό μας; Και πόσοι από εμάς είμαστε διατεθειμένοι να αλλάξουμε τον εαυτό μας; "Όλοι σκέφτονται πως θα έπρεπε να είναι ο κόσμος και κανένας δεν σκέφτεται πως θα έπρεπε να είναι ο εαυτός τους."

Ένας κούκος φέρνει την άνοιξη; Μπορεί ένας άνθρωπος να αλλάξει τον κόσμο; Και αν ναι, πως γίνεται; Έχει την δύναμη να το κάνει; Υπάρχει κάποιος τρόπος; Υπάρχουν χρυσές οδηγίες;

Για όλα αυτά θα συναντηθούμε διαδικτυακά και θα μιλήσουμε για θέματα καίρια και σημαντικά που διαμορφώνουν τη ζωή μας και επηρεάζουν τη ζωή των άλλων...

Ο ψυχίατρος-συγγραφέας και μέλος της Ένωσης Συγγραφέων Πιερίας κ. Ιάκωβος Μαρτίδης την επόμενη Δευτέρα 

(14-3-2022) στη Σχολή Γονέων Κατερίνης

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2100594866767523&id=100004510895454&sfnsn=mo

Αποκριά

 

επιμέλεια: Άγγελος Αγγελίδης 

πρόεδρος ΄Ενωσης Συγγραφέων Πιερίας

 

Τα χρόνια περνούν, οι αναμνήσεις μένουν. Νοσταλγία και παρελθόν φτιάχνουν μια άλλη ατμόσφαιρα τέτοιες μέρες, χρονιάρες μέρες που λέμε, μέρες περασμένες, γεμάτες νόημα, γεμάτες ψυχισμό, γεμάτες ανθρώπινη όρεξη για όμορφη ζωή.

Πέρασε ο πολύς χειμώνας, το βαρύ γκρίζο σκηνικό άρχισε να μαζεύεται, λιγοστεύει η άσχημη διάθεση. Η μέρα κολακεύεται από τον άρχοντα Ήλιο.  Ο ουρανός ψηλά γίνεται πιο γαλανός, η φύση αρχίζει να χαίρεται. Η ανθρώπινη ψυχή αγαλλιάζει, ελπίζει, ετοιμάζεται για τον ερχομό της Άνοιξης και για τη δική της ανάσταση.

Τα Χριστούγεννα ξεχάστηκαν σιγά-σιγά, η Αποκριά έφτασε. Οι ψυχές μας έχουν ανάγκη για κάτι καινούργιο, νέο, ελπιδοφόρο. Οι οικογένειες μαζεύονται στο μεγάλο σαλόνι. Οι γεροντότεροι δεν χάνουν την ευκαιρία για να ξαναφέρουν στο μυαλό τα παλιά, αυτά που έζησαν τόσα χρόνια και τους συγκίνησαν.

¨συγχώρεση¨

Αυτή τη βραδιά (παραμονή της Καθαρής Δευτέρας) όλοι οι δρόμοι στο χωριό είναι γεμάτοι. Καλοντυμένοι μικροί και μεγάλοι, ευδιάθετοι, άνθρωποι της γειτονιάς από νωρίς με ύφος σοβαρό και συνάμα χαρούμενο, με βλέμμα ευθύ και αποφασιστικό βήμα περιδιαβαίνουν τις γειτονιές και τα σοκάκια για να προλάβουν να περάσουν σχεδόν από όλα τα συγγενικά και φιλικά σπίτια. Δεν πρέπει να ξεχαστεί κανένας και τέλος αφού καλοβραδιάσει να μαζευτούν στο σπίτι του γεροντότερου και συνεπώς του πιο σεβάσμιου της φαμίλιας (πατρικό σπίτι ή σπίτι του πεθερού).   

Το έθιμο της ¨συγχώρεσης¨ εδραιώνει το σεβασμό στα μεγαλύτερα μέλη και τονίζει τη θέση της νύφης στη νέα της οικογένεια. Τα άλλα μέλη, τα μικρότερης ηλικίας και αρχίζοντας από τις νύφες, σκύβουν και χειροφιλούν τους μεγαλύτερης ηλικίας ψιθυρίζοντας με νόημα και ένδειξη απεριόριστου σεβασμού ¨συγχωρεμένα¨, ενώ ακολουθούν τα υπόλοιπα μέλη, γαμπροί και γιοί και τέλος-τέλος τα εγγόνια. Τα εγγόνια νιώθουν και μια πρόσθετη ικανοποίηση διότι πέρα από το κύριο λόγο της ηθικής πράξης τους συγκεντρώνουν αρκετά χρήματα από χρηματικά ή άλλα δώρα των ηλικιωμένων. Δεν νοείται ¨νηστεία πίστεως¨ χωρίς καθαρή καρδιά. Όλες οι παρεξηγήσεις και οι διαφορές μεταξύ των ατόμων τουλάχιστον της οικογένειας ή της φαμίλιας πρέπει να επιλυθούν και να ξεχαστούν. Ευκαιρία για επαναφορά σχέσεων και κάθαρση της ψυχής από μικρότητες της καθημερινότητας και αμαρτίες που ή διαπράχτηκαν ή έστω μπήκαν στο μυαλό και στη σκέψη  των ανθρώπων.

Έρχεται η μεγάλη ¨νηστεία¨ για το Άγιον Πάσχα. Δεν αρκεί ο κενός λόγος, η υποκρισία, ο θεατρινισμός.  Η αλήθεια της πίστεως θέλει ειλικρίνεια, θέλει πνεύμα ταπεινό και συντετριμμένο, θέλει δύναμη ψυχής.  Θέλει πολλή δύναμη για να πεις ¨συγγνώμη που έσφαλα απέναντί σου, συγχώρεσέ με¨, όπως επίσης θέλει δύναμη και μεγαλοψυχία να συμμαζέψεις τις άσχημες μνήμες σου, να πάρεις πραγματική απόφαση για να ξεχάσεις και να μαλακώσεις τη ψυχή σου, να πεις ¨σε συγχωρώ¨.

Πολλοί νιώθουν να ξαναγεννιούνται από την συγχώρεση που έλαβαν και άλλοι πιο πολλοί νιώθουν γιατρειά, ανακούφιση από τις τύψεις και το κυνήγι της συνείδησης.

¨χάσκα¨  

Ο παππούς του σπιτιού περιφέρει αρκετές φορές, παίζοντας και περνά μπροστά από το στόμα των μικρών παιδιών ένα αυγό δεμένο με σπάγκο σε ξύλινη βέργα (συνήθως πλάστης για πίττες της γιαγιάς) ή σε αποκούμπι (αυτοσχέδιο μπαστούνι).  Τα παιδιά κάθονται στο πάτωμα ή στα γόνατα με δυνατότητα να κινούν μόνο το κεφάλι τους με την ευελιξία του λαιμού και προσπαθούν όταν ζυγώνει το αυγό να το αρπάξουν με το στόμα (δύσκολο αλλά διασκεδαστικό). Όποιος καταφέρει να πάρει το αυγό στο στόμα είναι ο θριαμβευτής και κερδίζει το ¨μπράβο¨ των άλλων και πολλές-πολλές ευχές για υγεία και προκοπή.   Στη συνέχεια κάθεται ήρεμος και αναπαυτικά και σε δημόσια θέα απολαμβάνει το έπαθλό του, τρώει όσο μπορεί πιο απολαυστικά το ¨αυγό¨.  Ο κάθε άνθρωπος, όπως τα παιδιά στη ¨χάσκα¨ χωρίς  καταπίεση αλλά οικειοθελώς ψάχνουν να βρουν το ¨αυγό¨ που για να το αρπάξουν πρέπει να κλείσουν το στόμα. Το στόμα κλείνει για όλη την περίοδο της ¨νηστείας¨ που αρχίζει την Καθαρά Δευτέρα και θα ανοίξει το Πάσχα.  Κλείνει και για  να μην δέχεται ¨οτιδήποτε εισερχόμενο¨ (αυτοσυγκράτηση, υπομονή, λιτότητα), αλλά κλείνει και για ¨παν εξερχόμενο¨ (κακίες, ψέματα, αμαρτίες).

Όταν θυμάσαι τα έθιμα που πρέπει να τηρήσεις, θυμάσαι πιο ουσιαστικά και πιο πολύ τις γιορτές, θυμάσαι πιο πολύ που είσαι άνθρωπος, θυμάσαι πιο πολύ να σεβαστείς την ψυχή σου και την πνευματική σου υπόσταση.

Δεν ξεχνιέται βέβαια ούτε η ποικιλία των κερασμάτων, ούτε η ευκαιρία για ακόμη μια γλυκιά εορταστική ανθρώπινη ατμόσφαιρα.  

¨λαγάνα¨

Η νηστεία της Σαρακοστής αρχίζει με πρώτη μέρα την Δευτέρα, τη Δευτέρα που την ονομάζουμε ¨Καθαρά Δευτέρα¨ γιατί από εδώ και μετά ο άνθρωπος πρέπει να είναι καθαρός και απαλλαγμένος από τα ελαττώματά του και τις σαρκικές του  αδυναμίες.   Είναι ανώφελο να προχωράμε σε ¨νηστεία¨ χωρίς θέληση και απόφαση για κάθαρση, αυτοκάθαρση, χωρίς δύναμη για ανανέωση της σκέψης και της ψυχής.

Αφήνουμε τις συνήθειές μας, εγκαταλείπουμε την καθημερινότητα, αγνοούμε όλα εκείνα που κάνουμε ακόμα και όταν γνωρίζουμε ότι δεν είναι ταιριαστά με τις ιδέες μας και τον ανθρωπισμό μας.   Παίρνουμε γενναία απόφαση να μην παρασυρθούμε ξανά από δελεαστικές προκλήσεις που θα μας οδηγήσουν σε ηθική παράβαση, σε αμαρτία.  Παίρνουμε απόφαση να αλλάξουμε, να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.

Η Φύση και το ύπαιθρο αποτελούν το καλύτερο περιβάλλον για μια τέτοια αλλαγή. Αγνή και παρθένα η αλήθεια της ζωής στο σκηνικό της άδολης Φύσης.  Εκεί, ενώπιον άλλων συνανθρώπων μας όμοια αποφασισμένων, ανανεωμένοι θα δώσουμε σε όμορφες και ευχάριστες συνθήκες τη μεγάλη υπόσχεση για αλλαγή και κάθαρση.

Τα πάντα πρέπει να είναι αλλαγμένα, να είναι απαλλαγμένα , να είναι ¨καθαρά¨.

Προσεγμένο και καθαρό πρέπει να είναι ακόμα και το ευλογημένο ψωμί. Η νοικοκυρά έγκαιρα θα καθαρίσει όλο το σπίτι με ιδιαίτερη προσοχή. Θα καθαρίσει όλα τα σκεύη και τα κουζινικά της.  Θα ξυπνήσει νωρίς-νωρίς το πρωί της Δευτέρας και θα φτιάξει καινούργιο, φρέσκο ¨ψωμί¨, απαλλαγμένο ακόμα και από την ζύμη. Νηστίσιμος άρτος, σαν το άζυμο που συναντάμε στην Παλαιά Διαθήκη, η ¨λαγάνα¨.

Ψωμί ¨ξεχωριστό¨, σήμα κατατεθέν της ημέρας, που δεν λείπει από κανένα τραπέζι. Χωρίς προζύμι, χωρίς σχήμα περίτεχνο και προκαθορισμένο, ¨πλακωτό¨, πατημένο χωρίς φούσκωμα και όγκο (όπως η ταπεινή ψυχή χωρίς έπαρση), πασπαλισμένο με μπόλικο ξανθό σουσάμι που θέλει τέχνη για σωστή παρασκευή, ώστε να αποδώσει το άρωμα και την αναμενόμενη νοστιμιά.

Θυμίζει την έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο.  Φέρνει στο μυαλό μας τον Λωτ που ικανοποίησε τους καλεσμένους του. Πολλοί θεωρούν ότι χάνεται στον ψημένο ¨χυλό¨ των αρχαίων Ελλήνων (αναφέρεται σε αρχαία κείμενα), θεωρήθηκε δε ως το ¨γλύκισμα των φτωχών¨ από τον ποιητή Οράτιο.

Αν έχετε λευκό καθαρό αλεύρι, νερό, λίγο αλάτι και μπόλικο ξανθό σουσάμι, τότε επιχειρήστε. Επιχειρήστε και βγείτε πρωί-πρωί στην πόρτα της αυλής σας και δώστε ζεστή ¨λαγάνα¨ ευωδιαστή, λίγο χαλβά και ελιές σε κάθε περαστικό.

Καλή Σαρακοστή!    

 

Ειρήνη ή πόλεμο;

  

Ήχησαν δυστυχώς τα τύμπανα του πολέμου

Δίχως κανείς τους να αρθρώσει τη λέξη……

Συνοικίες αποδεκατίζονται,

οικογένειες χωρίζονται με δάκρυα να τρέχουν,

μάνες τολμηρές με τα παιδιά στα χέρια

ψάχνουν για ασφαλές καταφύγιο.

Άνδρες, γυναίκες και γηραιότεροι 

δεν κρύβουν τα βουρκωμένα τους μάτια 

όταν μιλούν για την πατρίδα που δοκιμάζεται.

Παγκόσμια κινητικότητα,

πολεμικοί ανταποκριτές με απευθείας μεταδόσεις

κι εσύ να ξενυχτάς

θεατής στην ίδια εικόνα ….

Συζητήσεις και προβλέψεις ειδικών

ενώ αυξάνονται συνεχώς τα νούμερα της προσφυγιάς

με ασύλληπτες για όλους συνέπειες!

Κι η ερώτηση, παύει να είναι ανάμνηση από παιδικό παιχνίδι.

Τόσο απλό, για να τελειώσουν όλα:

"Πάτε όλοι στα σπίτια σας"

Μην πατήσει κανείς το κουμπί …. του θανάτου!

                                        Ευγενία Κορτσάρη

                                        Κατερίνη 28/2/2022

Σαν σήμερα πριν 77 χρόνια ο θάνατος του Κωστή Παλαμά (27 Φεβρουαρίου 1943)

 Μετά από βαριά αρρώστια και έχοντας χάσει νωρίτερα τη λατρευτή του σύζυγο Μαρία Βάλβη (9 Φεβρουαρίου 1943).

Ο παρ΄ολίγον εθνικός μας ποιητής, υποψήφιος για 14 φορές για το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, αποτέλεσε έναν από τους πολυγραφότερους Έλληνες ποιητές και λογοτέχνες, ξεσήκωνε με τα ποιήματά του τον ελληνισμό και συμμετείχε με άλλους πνευματικούς ανθρώπους σε δράσεις ενημέρωσης του πνευματικού κόσμου της Ευρώπης . Η κηδεία του έμελλε να αναδειχθεί σε παλλαϊκή συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά του Χιτλερικού καθεστώτος.

Αναφορές στην κηδεία του και λεπτομέρειες για τον πρωτοφανή όγκο της πομπής μνημονεύει η Ιωάννα Τσάτσου στο ημερολόγιό της.

Το ποίημά του "Παλαμάς" έγραψε και απήγγειλε εκείνη την ημέρα ο Άγγελος Σικελιανός κι έμεινε στην Ιστορία.

Ηχείστε οι σάλπιγγες....

Καμπάνες βροντερές 

δονείστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα.....

Βογγείξτε τύμπανα πολέμου.... Οι φοβερές σημαίες

ξεδιπλωθείτε στον αέρα!

Σ΄ αυτό το φέρετρο ακουμπάει η Ελλάδα!

Ένα βουνό με δάφνες να υψώσουμε ως το Πήλιο κι ως την ΄Οσσα,

κι αν το πυργώσουμε ως τον έβδομο ουρανό,

ποιόν κλει, τι κι αν το πει η δικιά μου γλώσσα;

Μα εσύ Λαέ που τη φτωχή σου τη μιλιά,

Ήρωας την πήρε και την ύψωσε ως τα αστέρια,

μεράσου τώρα τη θεϊκή φεγγοβολιά

της τέλειας δόξας σου, ανασήκωσ΄ τον στα χέρια

γιγάντιο φλάμπουρο κι απάνω από εμάς

που τον υμνούμε με καρδιά αναμμένη,

πες μ΄ένα μόνο ανασασμό:"Ο Παλαμάς!"

ν΄αντιβογκήσει τ΄ όνομά του η οικουμένη.

Ηχείστε οι σάλπιγγες ....

Καμπάνες βροντερές,

δονείστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα...

Βογγείξτε τύμπανα του πολέμου... Οι φοβερές σημαίες

ξεδιπλωθείτε στον αέρα!

Σ΄αυτό το φέρετρο ακουμπάει η Ελλάδα!

Ένας λαός σηκώνοντας τα μάτια του τη βλέπει....

κι ακέραιος φλέγεται ως με τ΄άδυτο ο Ναός,

κι από ψηλά νεφέλη Δόξας τονε σκέπη.

Τι πάνωθέ μας όπου ο άρρητος παλμός

της αιωνιότητας, αστράφτει αυτή την ώρα

Ορφέας, Ηράκλειτος, Αισχύλος, Σολωμός

την άγια δέχονται ψυχή την τροπαιοφόρα,

που αφού το έργο της θεμέλιωσε  βαθιά

στη γην αυτή με μιαν ισόθεη σκέψη,

τον τρισμακάριο τώρα πάει ψηλά τον Ίακχο

με τους αθάνατους θεούς για  να χορέψει.

 Ηχείστε οι σάλπιγγες ....

Καμπάνες βροντερές,

δονείστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα...

Βόγκα Παιάνα!  Οι σημαίες οι φοβερές

της Λευτεριάς ξεδιπλωθείτε στον αέρα!

Αγενείς και απολίτιστοι

 ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΗΜΗΝΑ – ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ

Τείνουν να απολέσουν την εννοιολογική σημασία τους στην χώρα μας οι λέξεις ευγένεια, φιλότιμο, σεβασμός, ευπρέπεια, ανθρωπιά, καλοσύνη και πολιτισμός.

Από... το Κοινοβούλιο μέχρι τα Εκπαιδευτικά μας Ιδρύματα, τις Δημόσιες Υπηρεσίες, τα κέντρα ψυχαγωγίας, τα γήπεδα, την οικογένεια και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, διαπιστώνει κανείς την έλλειψη στοιχειώδους ευπρέπειας, ευγένειας και κοσμιότητας. Χυδαιολογία, ύβρεις πεζοδρομίου, τσακωμοί, χλευασμοί, δυσφημίσεις, περιφρονητική και εν γένει απάνθρωπη συμπεριφορά «κοσμούν» την καθημερινότητά μας. Δεν έχει φύλο και ηλικία η αγένεια και δεν την αγγίζει κανένα πνευματικό ή κοινωνικό επίπεδο. Οι αγενείς διακόπτουν με αυθάδεια και απαξίωση τον συνομιλητή τους, καμώνονται τους παντογνώστες και προσβάλλουν χονδροειδώς άτομα του περίγυρου τους, καθώς, ως άτομα εγωκεντρικά και ναρκισσιστικά, δεν έχουν έλεγχο των λόγων και πράξεών τους.

Στα σχολεία όλων των βαθμίδων διαπιστώνεται κατάργηση της ιεραρχίας, ασέβεια, αυθάδεια, προπηλάκιση και επιθέσεις κατά διδασκόντων, καταλήψεις, φθορές και βανδαλισμοί εκπαιδευτηρίων, εκφοβισμός [bulling] και βιαιοπραγίες των «ισχυρών» έναντι των ευαίσθητων και αδύναμων συμμαθητών τους. Τα ίδια παρατηρούνται και στην σύγχρονη οικογένεια με την υβριστική και υποτιμητική συμπεριφορά των γονιών μεταξύ τους και την αναιδή, επιθετική και αυθάδη αντιμετώπισή τους από τα παιδιά τους.

Στην καθημερινότητά μας είμαστε μάρτυρες ενός απολίτιστου-τριτοκοσμικού περιβάλλοντος με το απαίσιο θέαμα των σκουπιδιών στους δρόμους και τις παραλίες, τις καταλήψεις των πεζοδρόμων από αυτοκίνητα ασυνείδητων οδηγών, ξηλωμένα πλακάκια , αποκρουστικά γκράφιτι-μουντζούρες ακόμη και σε εκκλησίες, προτομές και μνημεία τέχνης, διαπασών μουσική σε ώρες κοινής ησυχίας, φωνασκίες και τσακωμοί σε κέντρα εστίασης και διασκέδασης, ανεύθυνη εγκατάλειψη σκύλων να ρυπαίνουν δημόσιους χώρους και επικίνδυνη φθορά πινακίδων κυκλοφορίας.

Πολιτισμός δεν είναι μόνο οι τέχνες και τα γράμματα, αλλά και ο τρόπος βίου μας, οι υποχρεώσεις μας έναντι της κοινωνίας και η ποιότητα της συμπεριφοράς μας. Ευγένεια και πολιτισμός πρέπει να διδάσκονται κυρίως με το παράδειγμα των ηγετών, γονέων και διδασκάλων αν επιθυμούμε μια ευνομούμενη κοινωνία, που θα νοηματοδοτήσει με πνευματικές και ηθικές αξίες την φθίνουσα και στιγματισμένη από αγενή, αντικοινωνικά και απολίτιστα άτομα χώρας μας

Έληξε η προθεσμία κατάθεσης των ηλεκτρονικών διηγημάτων για τον 9ο ηλεκτρονικό διαγωνισμό διηγήματος της Ε.Ο.Δ.Ν.Π.

Τα μέλη της επιτροπής ευχαριστούν όλους τους συμμετέχοντες από την Ελλάδα και την Κύπρο (169 διηγήματα κατατέθηκαν συνολικά) και αφού τα αξιολογήσουν, θα ανακοινώσουν τα αποτελέσματα και η τελετή βράβευσης των νικητών από όλες τις κατηγορίες θα πραγματοποιηθεί παράλληλα με την Ανθοκομική Έκθεση (με το καλό για φέτος την Κυριακή 8 Μαϊου 2022)

 https://www.otoposmou.gr/index.php/home/2020-11-27-19-27-51/9-169-63

Από τον πρόεδρο της Ένωσης .... ένεκα της ημέρας!

 Αγαπητές μου.....

 

βάλτε λουλούδια σήμερα παντού.

Κόκκινα-κατακόκκινα τριαντάφυλλα, χρώμα παντού.

Τα φώτα ας είναι όλη μέρα αναμμένα στο σαλόνι.

Να ζήσουμε κάθε στιγμή, μικρή η ζωή, τελειώνει.

 

Μην αφήσετε σήμερα άδεια την αγκαλιά.

Βάλτε μέσα ό,τι έχετε, ό,τι βρείτε μπροστά.

Αν όλα στέρεψαν κι έφυγαν μακριά,

βάλε στην αγκαλιά σου εσένα, ίσως αξίζεις πιο πολλά.

 

 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Άγγελος Αγγελίδης-πρόεδρος ΕΝΩΣΥΠ

Νύχτα για δύο

Μπορεί κι απόψε η Κατερίνη να ΄ναι έρημη,

μπορεί τα φώτα να μη δείχνουν όσα θέλουν,

μπορεί ο Βαρδάρης στο παράθυρο να πάγωσε,

νύχτα απόψε μείνε, μη τελειώνεις.

 

Δύο κεριά στο βάζο μόλις άναψα,

να ρίχνουν και τα δυό το φως, σε σένα.

Όλες τις σκέψεις που με κούραζαν τις μάζεψα,

νύχτα μοναδική, οι δυό μας, ένα.

 

Στα χέρια μου κρατώ το ραδιόφωνο.

Όπου να ψάξω οι συχνότητες, λατρεία.

Κομμάτια της ψυχής μου που συμμάζεψα,

απόψε ζω μαζί σου, μια μαγεία.

 

Θέλω πολλά να πω, όμως δε γίνεται.

Δε βγαίνουν εύκολα οι λέξεις απ΄ τα χείλη.

Χάνουν τον ήχο τα αισθήματα, οι πόθοι μου,

κράτα τη νύχτα μη τελειώσει, να μη φύγει.

 

Πεθύμησα κρασί στ΄ άδειο ποτήρι μου.

Βάλε να πιούμε κι έχει απόψε τόσο κρύο.

Να ξεχαστούμε αυτή τη νύχτα μεσοφλέβαρα,

να νιώσουμε ξανά την ευτυχία, μεγαλείο.

 Άγγελος Αγγελίδης - Κατερίνη

Ποιητική Συλλογή ¨ερωτικά¨

Καλοτάξιδο να΄ναι Χρύσα μας!

 

Το λαξεμένο παγκάκι

 Κυκλοφόρησε μέσα στις γιορτές το νέο εκδοτικό πόνημα της αγαπητής φίλης και συμπολίτισσάς μας, πετυχημένης εκπαιδευτικού, ξεχωριστής  συγγραφέα και μέλους της Ένωσης Συγγραφέων Πιερίας  κας ΘΕΟΦΑΝΙΑΣ  ΖΕΤΤΑ-ΤΣΕΝΤΙΚΙΔΟΥ  με τίτλο «Το λαξεμένο παγκάκι».

Πρόκειται για ένα προσεγμένο σε όλα βιβλίο, με φιλοτέχνηση εξωφύλλου από την Άννα Χαριτίδου, με μια  ιδιαίτερη και περίτεχνη  αλλά κατανοητή γραφή, εκλεπτυσμένη περιγραφή της φύσης που χαίρεται και αγαπά η συγγραφέας, με σεβασμό στους χαρακτήρες των ηρώων της και διάχυτη την αγάπη  για τους ανθρώπους κάθε ηλικίας.

Πολύ καλή γνώστρια της ελληνικής γλώσσας η αγαπητή Φανή μας και λάτρης της λαϊκής παράδοσης, αφού υπήρξε συστηματική ερευνήτρια στο παρελθόν, εμπλουτίζει τα κείμενά της με λαϊκές παροιμίες και παραδοσιακά τραγούδια χωρίς πλεονασμούς  ενώ οι παρομοιώσεις διαδέχονται εύστοχα η μία την άλλη καθώς και  οι επιθετικοί χαρακτηρισμοί, τους οποίους  αποδίδει στους ήρωές της αφειδώλευτα  η ίδια.  Με βαθειά θρησκευτική πίστη επίσης, αναφέρεται εύστοχα σε εκκλησιαστικές περικοπές και στους Χαιρετισμούς προς την Παναγία.

Από το προλογικό σημείωμα που ξεκινά με τα λόγια του μεγάλου μας Παλαμά «Γίνομαι για να καρτερώ και ζω για να πασχίζω» από το ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ, γνωστοποιεί στους αναγνώστες τον σκοπό της, να εξωτερικεύσει κάποια απ΄αυτά  που γνώριζε, που ζούσε, που φύλαγε στο νου της…. 

Το έργο, μια τριλογία, σε 200 σελίδες όπου παρουσιάζονται  τρεις ανεξάρτητες ιστορίες με  κεντρικό ήρωα ένα λαξεμένο ξύλινο παγκάκι σε θεσσαλική ερημική ακροθαλασσιά (δεν αναφέρει περισσότερες λεπτομέρειες), που φιλοξενεί τα εκάστοτε ερωτευμένα ζευγάρια αντιπροσωπευτικών  ηλικιών, χωρίς ιδιαίτερη κριτική, αναδεικνύοντας  τις πολύτιμες αξίες με τις οποίες μεγάλωσαν  (αγάπη, τιμή, πίστη στον άνθρωπο) και δίχως να ξεχάσουν τον πόνο ή την αδικία.

 Προηγείται  μια διευκρινιστική εισαγωγή για τον τόπο και τον χρόνο.   Ο αφηγητής  Οδυσσέας, ένας  περιπατητής-όχι τυχαία-  που άθελά του γίνεται  αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας στις ιστορίες που εκτυλίσσονται, είναι ταυτόχρονα και θεατής σε θεατρική παράσταση απ’ όπου αποχωρεί όμως πριν νυχτώσει, δίχως χειροκροτήματα και «μπράβο!».                                                                                                                         

Το πρώτο μέρος του έργου τελειώνει με μια τέταρτη ιστορία, του ίδιου του Οδυσσέα και της παλιάς  αγαπημένης του Πηνελόπης, που επανενώθηκαν και ορκίστηκαν «Για πάντα μαζί».

Στο δεύτερο μέρος, το ίδιο παραθαλάσσιο σκηνικό παρουσιάζεται μετά την παρέλευση τριάντα και πλέον χρόνων  με  πικρή περιγραφή όσων αλλαγών συμβαίνουν  με την πάροδο του  καιρού,  φυσικά κι επόμενα, με τεχνολογικές και κακαίσθητες ανθρώπινες  παρεμβάσεις και τις σταθερές όσο μπορούσαν επισκέψεις του Οδυσσέα με  την Πηνελόπη, στον τόπο που τους χάρισε την ευτυχία , ευγνώμονες για την τύχη τους.   Οι ρόλοι πλέον αντεστραμμένοι με πρωταγωνιστές τους ίδιους και θεατή-ακροατή τη γύρω φύση, μάρτυρα στις συζητήσεις τους  αναπολώντας τη μέχρι τότε ζωή τους όμως  και τις ιστορίες των άλλων ερωτευμένων ζευγαριών.

Στο τρίτο μέρος του βιβλίου, με το πρόσχημα της συνέχισης της συζήτησης του πρωταγωνιστικού μας ζευγαριού, η συγγραφέας ενεργοποιεί τη «χρονομηχανή προς τα πίσω»  αναδεικνύοντας  «το Υπεράνθρωπο του Ανθρώπου» όπως αναφέρει  θαυμάζοντας τους συμπατριώτες μας, τους γεννήτορές μας αλλά και το είδος των ανθρώπων γενικά που πέτυχαν σημαντική πρόοδο σε όλους τους τομείς.  Ένα οδοιπορικό εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας με τα επιτεύγματα των ανθρώπων σε όλους τους κλάδους, έως τις μέρες μας. Ο μεγαλειώδης ανθρώπινος αγώνας, όπου αγωνίζεται κανείς μόνος ή ομαδικά, ο κάθε αγώνας μπορεί να πετύχει όταν έχει σαν σύμμαχο και σκοπό του την αγάπη!  

 Τελειώνω με ένα μικρό ποίημα σχετικό, της αγαπητής  ποιήτριας και συμπολίτισσάς μας  Ελένης Ζαραμητροπούλου:

ΠΙΤΣΟΥΝΑΚΙΑ

Μήνες τους βλέπω τώρα εκεί,

στου πάρκου τα παγκάκια,

αγκαλιασμένους και σκυφτούς,

σαν να'ναι πιτσουνάκια!

 

Αυτός της χάιδευε απαλά τα άσπρα της μαλλιά

κι αυτή του κράταγε σφιχτά, το ροζιασμένο του το χέρι.

Τι  κι αν τους πρόλαβε η βαρυχειμωνιά,

μες στην καρδιά τους έχουν  πάντα καλοκαίρι!!

 

 

Αφιερωμένο!!!

 

                                                            Ευγενία Κορτσάρη

                                                Γ. Γραμματέας Ένωσης Συγγραφέων Πιερίας

 Σημείωση:  Πρόκειται για προσωπική έκδοση και παρακαλείσθε  για τυχόν παραγγελίες  να επικοινωνείτε με τη συγγραφέα στο τηλέφωνο 6942645661

ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

-    Αγαπητοί μαθητές

-   Συνάδελφοι Εκπαιδευτικοί  

   

Από το 1100 μΧ και κάθε χρόνο στις 30 Ιανουαρίου γιορτάζουμε την μνήμη των Τριών Ιεραρχών.

Η ημέρα αυτή από το 1842 ονομάστηκε και Γιορτή των Γραμμάτων διότι οι Τρεις Ιεράρχες υπήρξαν Δάσκαλοι και Πατέρες της Εκκλησίας.

 

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ο ΜΕΓΑΣ,

ΙΩΑΝΝΗΣ ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ 

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ.

 

Η γιορτή τους, γιορτή Παιδείας, γιορτή Δασκάλων, γιορτή Μαθητών.

Είναι γιορτή διπλή, Σχολική και του Χριστιανισμού.

Τρεις Ιεράρχες. Αθρωποι μορφωμένοι, δάσκαλοι σοφοί, φημισμένοι ρήτορες, συγγραφείς που έδωσαν πολλά στα γράμματα, διαθέτοντας πέρα από προσωπικές θυσίες ακόμη και ολόκληρη την περιουσία τους.

Ευσεβείς Ιεράρχες, επιφανείς Θεολόγοι, με κοινωνική προσφορά και φιλανθρωπικό έργο, που διέθεσαν ζωή και υλικά αγαθά στην πίστη για τον Χριστό και στην ανάγκη υπηρέτησης του ανθρώπου.

Μελέτησαν τους αρχαίους κλασικούς συγγραφείς και τους φιλοσό-φους και έσμιξαν, σφυρηλάτησαν και έκαναν νέο κράμα με τις αξίες που βρήκαν στο Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα και στην Χριστιανική Πίστη.

Απέρριψαν τυπολατρία και ειδωλολατρικά στοιχεία, κρατούν τις αρχές της διαλεκτικής σκέψης που είναι ιδιαίτερο χαρακτηριστικό για την Ελληνική Παιδεία. Ακολουθούν συμβουλές του Απόστολου Παύλου ¨να είμαστε πολύπλευροι και σφαιρικοί αλλά να επιλέγουμε το καλύτερο¨.

Γεφύρωσαν κλασικό και σύγχρονο, γνώση και αρετή, την αναζήτηση της απόλυτης αλήθειας με την αλήθεια της πραγματικής αγάπης, τη θεωρία και την πράξη, τον Ελληνισμό και τον Χριστιανισμό.

Εύστοχα η εποχή τους, θεωρείται ¨Χρυσός Αιώνας της Εκκλησίας μας¨.

Το έργο τους θεάρεστο, πλούσιο, τεράστιο.

Φτωχοί, άρρωστοι, μόνοι άνθρωποι, μικρά παιδιά, ηλικιωμένοι, από-κληροι, εγκαταλειμμένοι βρίσκουν καταφύγιο κοντά τους. Δεν έψαξαν την αιτία που τους έφερε στη συμφορά. Δε λογάριασαν τα λάθη και τα προσωπικά παραπτώματα που έφεραν την καταδίκη.

Υπολόγισαν την ανθρώπινη ύπαρξη ισότιμα και με απόλυτη δικαιοσύ-νη στην εφήμερη παρουσία στην πρόσκαιρη γήινη ζωή. Η καρδιά τους μεγάλη και η χριστιανική τους ψυχή γίνονται απέραντη στέγη για τους εκ της φύσης αδύνατους όσο και για τους νοητικά υπολειπόμενους.

Καλοσυνάτοι και φιλάνθρωποι δεν υπολόγισαν πλούτη και χρήματα. Μοιράστηκαν τα αγαθά και δεν φρόντισαν μόνο για τον εαυτό τους.

Διέθεσαν πολλά για να δώσουν έστω λίγη χαρά και ανθρωπιά στον άγνωστο και απλό συνάνθρωπο.

Απλοί, άδολοι, ταπεινοί, τολμηροί, πρωτοπόροι και γενναίοι περιποιή-θηκαν τον πονεμένο γιατρεύοντας τις πληγές σώματος και ψυχής, ζών-τας παραδειγματικά ανάμεσα σε άρρωστους και κατατρεγμένους.

Οι Τρεις Ιεράρχες άφησαν έργο ιεραποστολικό.

Διδάσκουν ακόμη και σήμερα τα κείμενά τους με την Χριστιανική Πίσ-τη και τον Λόγο του Θεού. Στις σοφές τους ρήσεις κρύβεται πάθος και πόθος για τον άνθρωπο και την απλή ουσιαστική ζωή.

Η μεγάλη και πολύπλευρη μόρφωση, η ακέραια και σθεναρή αντίλη-ψη, η αποτελεσματική εφαρμογή των λόγων τους και η απόλυτη συνέ-πεια των πράξεων, τους κάνει ξεχωριστούς και διακρίνονται σαν μαρ-γαριτάρια από το σύνολο.

Τους ανεβάζει σε άλλα επίπεδα και συγχρόνως τους φέρνει απέναντι στον προσωπικό εγωισμό και στα κοντόφθαλμα συμφέροντα των το-πικών αρχόντων, που ηγεμονεύουν και βασιλεύουν.

Γίνονται ¨κόκκινο πανί¨ και όχι σπάνια υφίστανται κατάφωρα άρνηση ακόμη και οδυνηρούς διωγμούς.   

Συνεπώς πράγματι Μεγάλοι Πατέρες για την Εκκλησία μας και πρώτοι αλλά διαχρονικοί Προστάτες των Γραμμάτων, της Ηθικής της Παιδείας.

 

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ     ή   Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

 

Γεννήθηκε στη Νεοκαισάρεια του Πόντου αλλά μεγάλωσε στην Καισά-ρεια της Καππαδοκίας. Γονείς, η ενάρετη Εμμέλεια κόρη μάρτυρα και ο ονομαστός ρήτορας Βασίλειος. Οικογένεια που ανέδειξε άγιους της Εκκλησίας (γιαγιά, μητέρα και τέσσερα παιδιά).

Οι πλούσιοι γονείς φρόντισαν πρώτιστα για ικανή μόρφωση με σπου-δές στη Καισάρεια, Κωνσταντινούπολη, στην Αλεξάνδρεια και Αθήνα.

Ο Βασίλειος μετά τις σπουδές επανέρχεται στην Καισάρεια ασκώντας την ρητορική και αφού βαφτίστηκε σε μεγάλη ηλικία γίνεται μοναχός.

Πολυταξιδεμένος σε Αίγυπτο, Παλαιστίνη και άλλες χώρες γνωρίζει πολλούς μοναχούς και γοητευμένος από την ομορφιά της απλής, τίμιας και ειλικρινούς ζωής μοιράζει την περιουσία του στους φτωχούς για να αποσυρθεί και να μονάσει σε ερημιές του Πόντου.

Πείσμωσε όταν αισθάνθηκε τον κίνδυνο της Εκκλησίας από τους αιρε-τικούς. Δέχτηκε το αξίωμα της ιεροσύνης και γίνεται πολέμιος του Αρειανισμού σαν επίσκοπος Καισάρειας.

Όταν ο Ύπαρχος Μόδεστος απείλησε την ζωή του ο Μέγας Βασίλειος απάντησε ¨Τίποτε δεν φοβάμαι. Περιουσία δεν έχω εκτός από φτωχά ρούχα και λίγα βιβλία. Εξορία δεν φοβάμαι, γιατί στη ζωή αυτή όλοι είμαστε σαν τα πουλιά. Βασανισμούς δεν λογαριάζω, γιατί το ασθενικό μου σώμα εύκολα θα πεθάνει. Ο θάνατος θα είναι γλυκός γιατί θα με φέρει κοντά στον Θεό για τον οποίο ζω και εργάζομαι¨.

Θεμελίωσε την Χριστιανική Θεολογία μαζεύοντας με προσοχή στοιχεία από την Αρχαιοελληνική και μάλιστα από την Πλατωνική φιλοσοφία.

Συμβούλευε τους νέους να διαβάζουν ελληνική ιστορία, μυθολογία, ποίηση και φιλοσοφία.

Έγραψε επιστολές, κηρύγματα και ομιλίες, προσευχές καθώς και την Θεία Λειτουργία που φέρει το όνομά του.

Έχτισε τη ¨Βασιλειάδα¨, σχεδόν ολόκληρη πόλη φιλανθρωπικών ιδρυ μάτων με νοσοκομεία, ορφανοτροφεία, ξενώνες, εργαστήρια, σχολεία όπου διέθεσε πολύ κόπο και όλη την περιουσία του.

Πέθανε 49 ετών και η Εκκλησία μας που τον ονόμασε ¨Οικουμενικό και Μέγα διδάσκαλο¨ τον τιμά σαν Άγιο την 1η ημέρα του έτους.

 

 

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ   Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

 

Χρυσόστομος, ως ρήτορας ανυπέρβλητος.

Γεννήθηκε στην Αντιόχεια. Γονείς, ο αξιωματικός Σεκούνδος και η ευ-σεβής Ανθούσα που από νωρίς επωμίζεται ανατροφή και μόρφωση.

Μαθήτευσε μετά τη γενική εκπαίδευση στον περίφημο ρήτορα Λιβάνιο

Σπούδασε Φιλοσοφία και Νομική ασκώντας και το επάγγελμα του Δικηγόρου στην Αντιόχεια. Γρήγορα όμως θέλγεται από την Θεολογία και στρέφεται σε αντίστοιχες σπουδές ενώ ζει ασκητικά.

Στη συνέχεια δέχεται την Ιεροσύνη και υπηρετεί την Εκκλησία.

Λαμπρός κήρυκας. 

Εκείνο όμως που μαγνήτιζε τις ψυχές των πιστών ήταν το παράδειγμα που έδινε με τον τρόπο της απλής και ενάρετης ζωής του. Κατόρθωσε να τρέφει καθημερινά περίπου 3000 άπορους ανθρώπους.

Το έργο του και οι αξίες του γίνονται γνωστά σε ολόκληρη τη Βυζαν-τινή Αυτοκρατορία με αποτέλεσμα ο βασιλιάς Αρκάδιος να πρωτο-στατήσει για να εκλεγεί Αρχιεπίσκοπος στην Κωνσταντινούπολη.

Αυστηρός κριτής του εαυτού του και των άσχημων συνηθειών του αν-θρώπου. Διεκήρυσσε σθεναρά πως αδιαφορία, απάθεια και απραξία είναι πολύ μεγαλύτερο λάθος από άλλη αμαρτία αν γνωρίζουμε ότι γίνεται μια παρανομία. Τότε γινόμαστε συναυτουργοί και επικίνδυνοι.   

Άφοβος μόνιμα και πολύτολμος, διεκήρυττε την ηθική εξυγίανση της κοινωνίας ασκώντας αυστηρή κριτική σε κλήρο και κυβερνώντες.

Η αδυναμία της αυτοκράτειρας Ευδοξίας και εκκλησιαστικών κύκλων προγραμμάτισαν να εκθρονιστεί και να εξοριστεί ενώ ο παντοδύναμος ευσεβής λαός απέτρεψε την πλεκτάνη.

Εγκατέλειψε τα εγκόσμια από τις κακουχίες και τις στερήσεις στις 14 Σεπτεμβρίου σε πορεία προς τα Κόμανα του Πόντου.

Αναγνωρίστηκαν οι υπηρεσίες του, αποκαταστάθηκε πλήρως η μνήμη του και το λείψανό του βρίσκεται στον ναό των Αγίων  Αποστόλων στην Κωνσταντινούπολη.

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος διακρίθηκε για τη ρητορική του ικανότητα και την ιδιαίτερη τέχνη στον λόγο.

Συγκίνησε απλούς και μορφωμένους και ονομάστηκε ¨Χρυσόστομος¨ ή από άλλους ¨των αρετών το θησαύρισμα¨.

Έγραψε Θεία Λειτουργία και τιμάται από την Εκκλησία μας στις 13 Νοεμβρίου ενώ στις 27 Ιανουαρίου τιμάται η Ανακομιδή.

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ       Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ

ή      ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ     Ο ΝΑΖΙΑΝΖΙΝΟΣ

 

Γεννήθηκε το 329 στην Αριανζό της Καππαδοκίας. Κατάγεται από παλιά και πλούσια οικογένεια με ευσεβείς γονείς. 

Έμαθε τα πρώτα γράμματα στη Ναζιανζό και μετά στην Καππαδοκία. Στην Καισάρεια συναντά τον συνομήλικο Βασίλειο και συνδέονται με αδελφική φιλία και η αλληλοεκτίμηση παραμένει ζωντανή, δυνατή και παραδειγματική σε όλη τη ζωή τους.

Συνέχισε σπουδές στη Καισάρεια Παλαιστίνης, Αλεξάνδρεια και Αθήνα

Ολοκληρώνοντας τις λαμπρές σπουδές του γύρισε στην Ναζιανζό και δέχτηκε το Άγιον Βάπτισμα για να μονάσει στον Πόντο.

Αργότερα ο Γρηγόριος έρχεται δίπλα στον γέροντα πλέον πατέρα του και βοηθάει στο ποιμαντικό έργο. Οι Χριστιανοί της περιοχής αναγνω-ρίζουν στο πρόσωπο του Γρηγορίου έναν άξιο συνεχιστή του θείου έρ-γου και παρά τον ταπεινό δισταγμό του χειροτονείται πρεσβύτερος.

Με επιμονή του φίλου και αρχιεπισκόπου Καισαρείας Βασιλείου, δέχε-ται αργότερα να χειροτονηθεί από τον ίδιο Επίσκοπος Σασίμων.

Διακρίθηκε και ανέδειξε τον Γρηγόριο στην Ορθοδοξία σαν μεγάλο δάσκαλο και ποιμένα η διαρκής και ενάρετη υπεράσπιση των θέσεων της Ορθόδοξης Εκκλησίας που κινδύνευε από το μένος των Αρειανών.

Η Αγία Αναστασία της Κωνσταντινούπολης ήταν ο μικρός ναός που απέμεινε στους Ορθόδοξους και συμβόλιζε την κρυφή ελπίδα πως εκεί θα αναστηθεί ξανά η Ορθοδοξία και όπου ο Γρηγόριος εκφώνησε τους περίφημους ¨πέντε λόγους για την Θεότητα του Υιού και Λόγου του Θεού¨. Λίγο αργότερα στέφεται αυτοκράτορας ο Μέγας Θεοδόσιος και καθιερώνει με διάταγμα την Ορθοδοξία.

Για την σοφία, την ευλάβεια και τον σεβασμό στα θεία, η Εκκλησία τον ονόμασε ¨Θεολόγο¨ μετά τον Άγιο Ιωάννη τον Ευαγγελιστή και τον αναδεικνύει Πρόεδρο στη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο και Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινούπολης. Μαζί με άλλους μεγάλους της Εκκλησίας μας στέριωσαν Ορθοδοξία και Πίστη ολοκληρώνοντας το ¨Σύμβολο της Πίστεως¨ του οποίου την έκανε η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος.

Για την ειρήνη της Εκκλησίας και μόνο όταν προέκυψε θέμα, παραι-τείται από τον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο και την Προεδρία της Συνόδου και επιστρέφει στον τόπο του, για να ζήσει λιτά και ταπεινά την υπό-λοιπη ζωή του με προσευχή, μελέτη και συγγραφή βιβλίων. 

Ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός διακρίθηκε για τον αγνό χαρακτήρα και το

πλήθος των αρετών καθώς και για το συγγραφικό του έργο  που απο-

τελείται από επιστολές, διαλέξεις και ποιήματα.

Η Εκκλησία τον κατέταξε στους Αγίους και τον τιμά στις 25 Ιανουα-ρίου όπως και στην μεγάλη γιορτή των Τριών Ιεραρχών για την οποία κι εμείς βρισκόμαστε ταπεινά και ευλαβικά σήμερα εδώ.

 

Αγαπητοί μου  

Οι Τρεις Ιεράρχες, το έργο των οποίων αδικείται από την σύντομη ση-μερινή μνημόνευση, έδειξαν με τη ζωή τους πρώτιστα αλλά και με τη σοφία της έμπνευσης και τις δημιουργίες τους ότι η πίστη στο Θεό και η αγάπη στον συνάνθρωπο συμβαδίζουν αρμονικά.

Έδωσαν νόημα και ζεστασιά στον αρχαίο κλασικό κόσμο διασώζοντας διαχρονικά πανανθρώπινες αξίες.

Είναι άδολοι οδηγοί προς την αληθινή γνώση και την μόρφωση και πρότυπα αγαθά για κάθε άνθρωπο και κυρίως για τους νέους μας που βρίσκονται περισσότερο σε πνευματική ανησυχία και διαρκείς προ-βληματισμούς. Κάθε απορία και κάθε ερώτημα βρίσκει πειστική απάν-τηση αρκεί να σκύψουμε και να ψάξουμε στις μεστές σελίδες τους.

Πείθουν οι λόγοι αφού διδάσκουν δια του παραδείγματος όπως ο συνετός δάσκαλος κατανόησε ότι δεν διδάσκει με τον πίνακα και την κιμωλία αλλά πρώτα με την παρουσία και την συμπεριφορά του τόσο στον χώρο του Σχολείου όσο και στην κοινωνία. 

Ολιγαρκείς, πρακτικοί, οργανισμοί λιτοί, έζησαν φτιάχνοντας στέρηση και υπομονή χαλύβδινη ασπίδα ανθεκτική σε χτυπήματα και στερήσεις

Η απόλυτη αντίληψη για τη μικρή σημασία των εγκόσμιων, των καθη-μερινών και των εφήμερων από νωρίς τους έβαλε στο δρόμο της πλή-ρους αυτάρκειας και της ολίγιστης ανάγκης και τους απομάκρυνε από την αρρωστημένη ματαιοδοξία.

Προτίμησαν προσωπική αυτοδυναμία με αυτοπειθαρχία και μόρφωση, απέφυγαν συνειδητά και ταπεινά συμμαχίες πονηρές και δολοπλοκίες.

Ζήλεψαν τα μικρά αστέρια με το δικό τους κρυστάλλινο και αγνό φως και έτσι έμειναν παντοτινοί αστέρες στον αιώνιο πνευματικό ουρανό.

 

Ειλικρινείς και Αληθινοί.

Απλοί και Ολιγαρκείς.

Νοήμονες, θαυμαστές κάθε Νέου Ορίζοντα.

Πεφωτισμένοι και Διαχρονικοί.

Σταθεροί αγωνιστές της Θείας Πίστης και της ζωής.

Εργάτες ακούραστοι με προσφορά και θυσίες.

Αγαπήθηκαν….,  γιατί αγάπησαν.

Τιμήθηκαν εν ζωή…..,  γιατί σεβάστηκαν.

Πληρώθηκε η ψυχή τους….,  γιατί προσέφεραν.

 

Αγαπητοί μου

ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 

ο ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ και

ο ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΝΑΖΙΑΝΖΗΝΟΣ 

μας άνοιξαν τον δρόμο για την αιώνια σωτηρία μας

εμείς…..    ας  παραδειγματιστούμε

με σεβασμό θα τους τιμούμε στους αιώνες

σαν τους γονείς, σαν δασκάλους, σαν Ιερωμένους.

Ας είναι ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ τους. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.

 

 

 

 

επιμέλεια: Άγγελος Αγγελίδης

(Θεία Ανάληψη – 30-01-18)