Παρασκευή 17 Ιουνίου 2016

Από Βιβή Κοντοπούλου

Λίγα λόγια για τον Μακρύγιαλο


΄Ενας μεγάλος οικισμός στις βόρειες ακτές του νομού Πιερίας. Είναι τουριστικό και αλιευτικό κέντρο.
Οι κάτοικοί του Πόντιοι, Καταφυγιώτες και Βλάχοι. Ασχολούνται με την γεωργία και την αλιεία.
Το δημοτικό διαμέρισμα περιλαμβάνει εκτός από τον Μακρύγιαλο και την αρχαία Πύδνα.
Το 1993 ανακαλύφθηκε προϊστορικός οικισμός από την Νεολιθική Εποχή. Έχουν βρεθεί πάμπολλα αρχαία μνημεία και τάφοι. Το πιο σημαντικό είναι το επιτύμβιο μνημείο 35 μέτρων που χρονολογείται στα χρόνια του Μ. Αλεξάνδρου. Δε γνωρίζουνε σε ποιον ανήκει αλλά σίγουρα ο κάτοχος του είχε λάβει μέρος στην εκστρατεία του Μ. Αλέξανδρου. Το μνημείο έχει συληθεί, ωστόσο σώθηκαν αγάλματα, θωρακοφόρος ιππέας, νεαρός πολεμιστής, ανδρική μορφή, πάνθηρας και άλλα πολλά. Πρόκειται για πολύ σημαντικά ευρήματα αφού είναι πρωτότυπα γλυπτά που αποδίδονται σε μεγάλους ονομαστούς καλλιτέχνες όπως Λύσιππος ή ο Λεωχάρης. Για το λόγο αυτό έχει κατασκευαστεί το ομορφότερο κτήριο, μουσείο για να στεγάσει όλα τα ευρήματα. Αξίζει τον κόπο μόλις γίνουν τα εγκαίνια να το επισκεφτεί ο κάθε πολίτης. Υπάρχει αξιόλογο προσωπικό που θα σας ξεναγήσει.
Τα μύδια, που είναι η μεγαλύτερη παραγωγή του Μακρυγιάλου, κάνουν τους κατοίκους να γιορτάζουν τη Μυδοχαρά που πραγματοποιείται αρχές Ιουλίου κάθε χρόνου και προσφέρονται μύδια μαγειρεμένα με διάφορους τρόπους και κρασί. Χορεύουν και τα διάφορα συγκροτήματα τοπικά και μη. Γίνεται ένα από τα μεγαλύτερα πανηγύρια . Το όνομα του χωριού οφείλεται στην μεγάλη του παραλία , στον αιγιαλό..




Βιβή Κοντοπούλου




Βιογραφικό σημείωμα


Η Βιβή Κοντοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βέροια.
Σπούδασε νηπιαγωγός, κάνοντας την ειδικότητά της κοντά σε παιδιά με ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα. Κατόπιν δημιούργησε τον δικό της παιδικό σταθμό «Τα ζουζουνάκια» στη Βέροια.
Ασχολήθηκε για χρόνια με το εμπόριο στην οικογενειακή επιχείρηση καθώς και με την εκτροφή των μυδιών.
Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης νέων λογοτεχνών. Επίσης είναι μέλος της Ένωσης Συγγραφέων Πιερίας.
Έχει συγγράψει τρία βιβλία ως τώρα : «Η Ζωή ένας Ωκεανός» που έχει μεταφραστεί στα ιταλικά, «Το Μυστικό της καρδιάς», «Ο Διάφανος κύκνος» και ετοιμάζεται για το τέταρτο.
Ζωγραφίζει ερασιτεχνικά. Παρουσιάζει εκπομπή για το βιβλίο σε τοπικό κανάλι (Οι Θησαυροί του βιβλίου)
Περιστασιακά γράφει στον ημερήσιο τύπο θέματα για τους συγγραφείς και τα βιβλία τους.
Είναι παντρεμένη με τον Ιάκωβο Δανιηλίδη κι έχει δύο γιους, τον Άκη και τον Γιάννη.
Ζει μόνιμα στον Μακρύγιαλο Πιερίας.



Δευτέρα 13 Ιουνίου 2016

Από Φανή Τσεντικίδου-Ζέττα








Σύντομο Βιογραφικό

Η Φανή Τσεντικίδου-Ζέττα είναι γέννημα-θρέμμα της Κατερίνης, από γονείς -μαχητές ζωής- με ποντιακές και βλάχικες ρίζες. Μητέρα δύο παιδιών, του Αθανάσιου, νομικού, και της Μαρίας, καθηγήτριας αγγλικής φιλολογίας. Με επαγγελματικό διαβατήριο ζωής τις σπουδές της ως αριστούχα υπότροφος-πρώτη εισαχθείσα στην Παιδαγωγική Σχολή Λάρισας, άρχισε νωρίς τη διδασκαλική της πορεία διοριζόμενη στο διθέσιο Δημ. Σχολείο Δαμιανού Πέλλας.
Μετά από αποσπάσεις σε μεγαλύτερης οργανικότητας Σχολεία του ίδιου Νομού, ακολούθησε μετάθεση στην Πιερία, σε Σχολεία της οποίας, όπως Αλωνίων, Καρίτσας, Περίστασης και ιδίως στο Ειδικό Σχολείο Κατερίνης, συνέλεξε πολύτιμες εμπειρίες αξιοποιώντας τις γνώσεις, το μεράκι, την αγάπη για τους μαθητές και τις μαθήτριές της.
Βίωσε σημαντικές και καρποφόρες εμπειρίες στη Γερμανία αποσπώμενη σε Σχολεία του απόδημου Ελληνισμού και φοιτώντας σε διεθνούς βεληνεκούς Πανεπιστήμια της Αλλοδαπής, όπως της γερμανικής πόλης Tübingen (Τίμπινγκεν), όπου ολοκλήρωσε αριστεύοντας τις Σπουδές της σε μεταπτυχιακό και προδιδακτορικό επίπεδο στα Παιδαγωγικά, Κοινωνιολογία, Ψυχολογία, Διοίκηση της Εκπαίδευσης, επικεντρώνοντας στη Σχολική Παιδαγωγική.
Τελειοποίησε τις γνώσεις της στη Γερμανική γλώσσα αποκτώντας Πανεπιστημιακό Δίπλωμα, ενώ ήταν ήδη πολύ καλή κάτοχος της Αγγλικής και σε ικανοποιητικό βαθμό της Γαλλικής.
Με την επιστροφή της στην πατρίδα και μετά την απόκτηση του Διπλώματος της Μαρασλείου Παιδαγωγικής Σχολής, τοποθετήθηκε οργανικά στο 5ο Δημ. Σχολ. Κατερίνης, όπου και άσκησε καθήκοντα Υποδιευθύντριας, πλουτίζοντας την πείρα και παράλληλα τις γνώσεις της στις Νέες Τεχνολογίες.
Η κορύφωση των εμπειριών και το κλείσιμο της αυλαίας του εκπαιδευτικού της έργου έγινε με 10ετή θητεία στη θέση της Διευθύντριας στο 12θέσιο Δημ. Σχολ. Καλλιθέας “Ολυμπιάδα”, για την επωνυμία του οποίου πρωτοστάτησε. Στο Σχολείο της Καλλιθέας, το οποίο υπήρξε συνειδητή επιλογή της.
Έχει λάβει μέρος σε πολλά σεμινάρια και συνέδρια σχετικά με την επιστήμη της και έχει οργανώσει καινοτόμα προγράμματα-εκπαιδευτικά, παιδαγωγικά, πολιτιστικά, περιβαλλοντικά, αγωγής υγείας-συνεργαζόμενη με αρμόδιους φορείς και με έγκυρα Πανεπιστήμια.

Διετέλεσε επίσης Αναπληρωματικό Μέλος του Π.Υ.Σ.Π.Ε. Πιερίας και διακόνησε πιο ενεργά τον πολιτισμό κατέχοντας και τιμώντας διοικητικά αξιώματα σε Πολιτιστικούς Συλλόγους, όπως στο Σύλλογο Κοκκινοπλιτών Πιερίας “Ο ΟΛΥΜΠΟΣ” και στο Λύκειο Ελληνίδων Κατερίνης, καθώς και σε Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων.
Δηλώνει πρωτίστως δασκάλα αλλά και ερασιτέχνης του λόγου και της επικοινωνίας,

ούσα Μέλος της Ένωσης Συγγραφέων Πιερίας από την ίδρυσή της. Έχει δημοσιεύσει άρθρα, παιδαγωγικές εισηγήσεις, δελτία τύπου, πανηγυρικούς λόγους και λογύδρια, μικρό αριθμό ποιημάτων και δοκιμίων, την πρότυπη διπλωματική της εργασία ως βιβλίο στη Γερμανική γλώσσα, ενώ πρόσφατο πόνημά της είναι το Ανθο-ημερο-λόγιο “Σχολειό μου αγαπημένο”.

Παρασκευή 10 Ιουνίου 2016

Από Θάνο Κόσυβα

Κατερίνη


Σαν έρθει ετούτος ο χειμώνας
η θύμησή σου θα περπατά
μες στο πάρκο με ξέμπλεκα μαλλιά
και φλαμούρι ευωδιάζουν τα φιλιά σου.
Σαν θα ‘ρθει αυτό το καλοκαίρι
η καρδιά σου σαν ρολόι θα χτυπά,
προσφυγιά εδώ βρήκες μια αγκαλιά
με αγάπη σε ποτίζουν τα παιδιά σου.
Κατερίνη, πόλη είσαι των θεών
Κατερίνη, πόλη και των στεναγμών
με μια ματιά μονάχα θα σ’ ερωτευτώ
μα κι αν φύγω πάντα θα σ’ αναζητώ.
Σαν θα ‘ρθει το φθινόπωρο
η ματιά μου θ’ ανέβει ψηλά
τις κορφές του Ολύμπου να χαϊδέψει
των θεών το ουράνιο τόξο να ζέψει.
Σαν θα ‘ρθει αυτή η άνοιξη
μες στο γαλάζιο σου θ’ ανατείλω
στης παραλίας τα νερά με τις Νύμφες
ψυχή μου να λουστείς θα σε στείλω.
Κατερίνη, πόλη είσαι των αισθήσεων
Κατερίνη, και των ψευδαισθήσεων
της ψυχής οράματα θα επιζητώ
της ζωής τα θαύματα θα επικροτώ






ΘΑΝΟΣ ΚΟΣΥΒΑΣ-ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γεννήθηκε το 1972 στην Καρίτσα Πιερίας, σπούδασε και ασχολείται με τη γραφιστική.
Το 2011 κυκλοφόρησε η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Σ' ελλειπτική τροχιά» από τις εκδόσεις Μάτι.
Το 2014 ακολουθεί η δεύτερη ποιητική του συλλογή «Μεσημβρινοί» από τις εκδόσεις (.poema..).
Πολλά ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα λογοτεχνικά - έντυπα και ηλεκτρονικά - περιοδικά. Ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί από το συνθέτη Χαράλαμπο Ναβροζίδη.
Είναι ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Συγγραφέων Πιερίας, Έφορος Λογοτεχνίας και Εικαστικών Τεχνών του Κέντρου Γραμμάτων και Τεχνών Δίου και μέλος του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Πιερίας.
Επιμελήθηκε ο ίδιος το καλλιτεχνικό μέρος της έκδοσης των δύο ποιητικών συλλογών του, για την πρώτη ποιητική συλλογή βραβεύθηκε από το λογοτεχνικό περιοδικό «Κελαινώ» (2011-2012). Έχει βραβευθεί επίσης για το ποιητικό του έργο από Συλλόγους και Ενώσεις Λογοτεχνών και έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις εικαστικών ως γραφίστας με ψηφιακό κολάζ (digital art).
Ως γραφίστας ασχολείται με εμπορικές αλλά και καλλιτεχνικές δημιουργίες.
Κύρια απασχόλησή του είναι η εικονογράφηση, σελιδοποίηση βιβλίων και σχεδίαση εξωφύλλων, επίσης η καλλιτεχνική επιμέλεια ημερολογίων-σχολικών εφημερίδων και άλλων εντύπων





Κυριακή 5 Ιουνίου 2016

Από Σπύρο Πετρουλάκη


Ευαγγελία Κοφινά

ΠΙΕΡΙΑ !
Πατρίδα αγαπημένη των 12 Θεών και των 9 Μουσών.
Μεθυσμένη αύρα πρωινού.
Eπίγειος παράδεισος, απαράμιλλης ομορφιάς.
Ο απόλυτος συνδυασμός βουνού και θάλασσας.
Γεύσεις, .αρώματα, πνοές δάσους, ανάσες οξυγόνου.
Ένα παζλ ... πολλά κομμάτια, διασκορπισμένα διαμάντια
σε μυστικά περάσματα, σε χρυσαφένιες αμμουδιές …
Tο δίχως άλλο μοναδικές.
Βυζαντινές φωνές, ψιθυρίζουν στον αέρα, μνήμες, ιστορίες και μορφές ξεχασμένες,
καλώντας σε να ψάξεις. να ρωτήσεις, να μάθεις, να γνωρίσεις, να θαυμάσεις.
Τρέξε στο Βουνών των Θεών και στο "Στεφάνι του Δία"
όπου θα σε καλωσορίσει η πρώτη Ανατολή του Ήλιου στον "Θρόνου του Δία".
Αγέρωχος, μυθικός και αέναος στον χρόνο.
Κρυμμένα μυστικά σε κάθε μονοπάτι,
αστείρευτη ομορφιά σε κάθε "Πόρτα του Ολύμπου".
Έμπνευση η στιγμή που από εκεί ψηλά..αγγίζεις ουρανό..
Θεικό κάλεσμα μιας άλλης εποχής, σε μια άλλη ζωή.
Και πετώντας στο κενό, μια βουτιά στα διάφανα νερά του Πλαταμώνα,
της Ολυμπιακής Ακτής, του Λιτοχώρου, της Λεπτοκαρυάς...
Εκεί που χάνεται η ματιά.
Εκεί που ο ήλιος ανατέλλει και δύει γλυκά,
χέρι αόρατο, συνεχίζει να ζωγραφίζει ανεξίτηλους πίνακες ομορφιάς
και συμπληρώνει ανθρώπινες σκιές, σε γραφικά λιμανάκια,
σε ερωτικές διαδρομές, σε μνημεία ιστορικής αξίας.
Μεγάλα χαμόγελα, καθαρά βλέμματα αγκαλιάζουν την φύση,
τις ανθρώπινες σκιές που τα χνάρια τους αφήνουν, στα δώρα του Θεού.
Αισθήσεις και πνεύμα ζωντανό, σε ένα ταξίδι ιστορίας...μύθου...γεωγραφίας
και μιας άλλης φιλοσοφίας……
Ευαγγελία Κοφινά


Βιογραφικό σημείωμα Ευαγγελίας Κοφινά


Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κατερίνη αν και οι ρίζες της είναι από την Μ.Ασία και την Πόλη.
Πέρασε στην Γεωπονία αλλά για λόγους οικογενειακούς δεν κατάφερε ποτέ να τελειώσει τις σπουδές της.
Είναι παντρεμένη και μένει στην Κατερίνη.
Έχει δύο παιδιά, ένα κορίτσι, ένα αγόρι και τρία εγγόνια.
Παρακολούθησε μαθήματα τυφλό σύστημα στενογραφίας και εμπορικής αλληλογραφίας .
Πήρε μέρος στον Πρώτο Ηλεκτρονικό διαγωνισμό Διηγήματος της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας το 2013.
Επίσης, στην Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης το 2013 σε συνεργασία με τους Artistas Balkan και τους εικαστικούς, οι οποίοι ζωγράφισαν τον πίνακα του καθενός, ανάλογα με το θέμα του και την αφήγηση την έκανε εξ΄ολοκλήρου ο Μάκης Ρουσομάνης.
Σαν μέλος της Ένωσης Συγγραφέων Πιερίας, πήρε μέρος στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης το 2016 στη διάρκεια των Εαρινών Ημερών Μουσών.
Είναι μουσική ραδιοφωνική παραγωγός στο Ράδιο Ενημέρωση 92,2...και έχει έτοιμη για έκδοση την πρώτη της ποιητική συλλογή.

Σάββατο 4 Ιουνίου 2016

Γιώτα Τσερτεκίδου®

Ωδή προς τον άριστο Ολύμπιο Θεό


Ω, καρπέ της στιγμής αιώνιε!
Στων ανθρώπων τους οφθαλμούς
στων μύθων τους αιώνες,
ουρανός το κεφάλι σου
και τα σύννεφα η κόμη.
Δυο βράχια για μπράτσα να σηκώνουν την γη.
Τα πόδια ρίζες έως τον πυρήνα.
Σταθερά των Ελλήνων κρατείς το έθνος σωτήριο
Πλάστη του κόσμου.                                                                                                                             Τιτάνα.
Ω, εσένα της πλάσης ωραιότερε όλων
το βουνό των Θεών μας
μιας χώρας μικρής
προσκυνά η οικουμένη
και μαθαίνει  Iστορία
των Ελλήνων την γη!


Γιώτα Τσερτεκίδου®

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
 Η Τσερτεκίδου Παναγιώτα του Γεωργίου και της Αναστασίας γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη όπου και έζησε μέχρι τα δώδεκα της χρόνια, έπειτα εγκαταστάθηκε στην Κατερίνη όπου διαμένει μόνιμα έως σήμερα με την οικογένεια της. Είναι μητέρα ενός αγοριού που υπεραγαπάει.
Τελείωσε σχεδιάστρια έργων υποδομής. Παρακολούθησε μαθήματα φωτογραφίας δύο τμημάτων, Καθώς και μαθήματα ζωγραφικής δύο χρόνια.
Τον Μάιο του 2013 συμμετείχε με το ‘’Απλανές βλέμμα’’ στον 8ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης Εφήβων-Ενηλίκων και πήρε τιμητική διάκριση από την Λογοτεχνική-Συγγραφική ομάδα «ΙΔΕΟΠΝΟΟΝ» τις «ΠΝΟΕΣ ΛΟΓΟΥ & ΤΕΧΝΗΣ», «iamvosart» και την εφημερίδα «ΠΝΟΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ». Το 2013 συμμετείχε στην ποιητική ανθολογία των εκδόσεων Πνοές Λόγου & Τέχνης. Το 2014 συμμετείχε στις Ερωτικές Γραφές, Ημερολόγιο 2014 των εκδόσεων Πνοές Λόγου & Τέχνης. Έχει συμμετάσχει στην Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης με ποιητές της Πιερίας σε συνεργασία με το «Σύλλογο Εικαστικών Καλλιτεχνών Πιερίας» και τους Artistas Balkan.
Έχει πάρει έπαινο για την συμμετοχή στον 1το Ηλεκτρονικό Διαγωνισμό Διηγήματος της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας. Το 2015 συμμετείχε στο ανθολόγιο ποίησης των εκδόσεων ΟΣΤΡΙΑ. Ποίηση της έχει δημοσιευθεί σε Λογοτεχνικά Περιοδικά και εφημερίδες στην Ελλάδα καθώς και Ιταλία στην Λογοτεχνική Παγκόσμια Εφημερίδα INTERNATIONAL POETRY NEWS του εκδότη Λογοτέχνη Giovanni Campisi με παράλληλες κριτικές για το ποιητικό της έργο.
Είναι μέλος και αναπληρωματική στο Δ.Σ. της Ένωσης Συγγραφέων Πιερίας. Επίσης είναι μέλος της Π.Ε.Λ. Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών. Η Γιώτα Τσερτεκίδου γράφει ποίηση από μικρή ηλικία, έχει στην συλλογή της παιδικά και εφηβικά ποιήματα. Το βιβλίο Ποίησης «Μια αιωνιότητα θα περιμένω την στιγμή σου» είναι το πρώτο της πνευματικό παιδί και εκδόθηκε τον Νοέμβριο του 2014 εκδόσεις ΌΣΤΡΙΑ.
Το δεύτερο βιβλίο της με τίτλο «Γυναίκα αέναη πηγή έμπνευσης / Ποίηση για τον ζωγράφο Γιώργο Τζιόκα» είναι σε ποίηση όλη η ζωή του μεγάλου ζωγράφου Γιώργου Τζιόκα με τις δυο μεγάλες συνεργασίες του με τον Μάνο Χατζιδάκι «Το χαμόγελο της Τζοκόντα» και τον Οδυσσέα Ελύτη «Άξιον Εστί», εκδόθηκε τον Μάιο του 2016 από τις εκδόσεις ΌΣΤΡΙΑ







Ελένη Ζαραμητροπούλου

ΟΛΥΜΠΟΣ ΚΑΙ ΔΕΙΛΙΝΟ


Από μια τρύπα, ανάμεσα στα σπίτια, φάνηκε ο Όλυμπος. Οι στέγες παραμέρισαν για λίγο, να δείξουν την μεγαλοπρέπειά του. Ο Όλυμπος: Το βουνό των θεών ! Η κορυφή του φάνηκε σκοτεινή, σκεπασμένη από γκριζόμαυρα πυκνά σύννεφα που σα μαγνήτης τα τραβάει κοντά της ! Ήταν σκεπασμένη με χιόνια…. .. Ο ουρανός από πάνω και ο γύρω της θολός… Ξανακρύφθηκε πίσω από τις πολυκατοικίες και χάθηκε για λίγο από το βλέμμα μου.
Έβγαινα από την πόλη και τα σπίτια τελείωναν. Μόνο μερικά χαμηλά συναντούσα σκόρπια εδώ κι εκεί. Γύρω τους, ατέλειωτο πράσινο, φρεσκοοργωμένα χωράφια και ξανθοπράσινα, καστανοκίτρινα περιβόλια, με τα φύλλα των δέντρων τους μισοριγμένα, κοκκινωπά, χρυσαφένια, μελιά. Και μπροστά μου ατελείωτος, επιβλητικός, αγέραστος, ο αιώνιος Όλυμπος !
Σταμάτησα το ποδήλατο για λίγο κι έμεινα να τον θαυμάζω! Ήταν Νοέμβριος κι εκείνο το απόγευμα ήταν τόσο γλυκό, σαν ανοιξιάτικο. Είχε μια γλυκιά ζεστασιά και η ατμόσφαιρα κατακάθαρη, αφού το προηγούμενο βράδυ ένας εντελώς τρελός άνεμος σκόρπισε στο πέρασμά του και τον τελευταίο κόκκο σκόνης. Τα πάντα γύρω διάφανα. Κάθε πτυχή του βουνού φαινόταν πεντακάθαρα και φανερώθηκαν ακόμη και τα πιο δύσβατα μονοπάτια…. Αποκάλυψη μπροστά στα μάτια μου!
Η κορυφή του μόνο σκεπασμένη με τα μυστικά της, από τη συννεφιά. Γύρω όμως ω, τι αντίθεση, όλα διάφανα και φωτεινά ! Ο ήλιος έγερνε απαλά προς τη δύση του και ήταν από τις σπάνιες εκείνες φορές που η καθαρή ατμόσφαιρα φανέρωνε τα μυστικά της δημιουργίας. Τα χρώματα ξεχύθηκαν ελεύθερα και άπλωσαν στον έντονα γαλάζιο ουρανό, να ενωθούν με τα απαλά σύννεφα της δύσης και να παίξουν μαζί. Ένας συνδυασμός τόσο αρμονικός, που δύσκολα θ’ απεικόνιζε έμπειρο χέρι ζωγράφου. Ελαφρό ροζέ με ρουμπινί, με φόντο το γαλάζιο τ’ ουρανού. Γλυκό πορτοκαλί με ροδακινί, βερικοκί, το χρώμα του ροδιού, με απαλές κίτρινες γραμμές, απλωμένες στον ουράνιο θόλο. Σιέλ, λίγο πράσινο, γαλάζιο ανοιχτό, γαλάζιο σκούρο, απλωμένα με τάξη και χάρη, να κόβονται απαλά από κάτι μακριές άσπρες συννεφένιες κορδέλες.
Η φύση όλη ήταν τόσο γαλήνια εκείνη την ώρα, που όλα τα πλάσματα θαρρείς και σταμάτησαν για να την κοιτούνε. Δεν ακουγόταν τίποτα που να χαλούσε την μαγεία εκείνης της ώρας! Η δύση αντανακλούσε τα χρώματά της και όλα για λίγο βάφηκαν κόκκινα και πορτοκαλιά, ελαφρά ροζ, βερικοκιά, αχνά κίτρινα. Έμοιαζαν τόσο έξω από τον κόσμο και όμως ήταν όλα αληθινά - το ίδιο τοπίο που έβλεπα κάθε μέρα. Ήταν όμως τόσο όμορφα, τόσο κοντά στο Θεό, που δεν ήθελα να τελειώσει. Η καρδιά μου ζητούσε να μείνουν όλα έτσι πανέμορφα, ήσυχα, γαλήνια… .
Θαύμασα για λίγο ακόμη τις κορφές του Ολύμπου από την ψηλότερη, τη σκοτεινή , που τώρα φαινόταν να γυαλίζει και ν’ αστράφτει, καθώς το φως διαπερνούσε τα σύννεφα και τα έκανε να μοιάζουν διάφανα, ως τις πιο χαμηλότερες, που ολοένα κατέβαιναν, σκεπασμένες και αυτές με το άσπρο σκουφάκι τους. Από ψηλά, διακρινόταν οι χαράδρες που οι πλαγιές τους κατέβαιναν κατακόρυφα, σαν μεγάλα λούκια υδρορροής, που κατέβαζαν όμως χιόνι στα χαμηλότερα μέρη, γιατί φαινόταν κάτασπρες, σαν άσπροι φαρδείς δρόμοι, κάθετοι από τον ουρανό στη γη. Τίποτε δεν φαινόταν να ταράζει την ηρεμία του βουνού. Ακόμα και οι αρχαίοι θεοί θα χαλάρωναν αυτήν την ώρα και θα απολάμβαναν την μαγεία του δειλινού!
Γύρισα ένα γύρο το βλέμμα μου στον ουρανό, το φεγγάρι είχε ανατείλει και στεκόταν εκεί ψηλά- χλωμό μπροστά στο φως του ήλιου και κοιτούσε ανέμελα, χωρίς να βιάζεται. Έτσι κι αλλιώς δε θα κρατούσε για πολύ ακόμη και θα ερχόταν η σειρά του φεγγαριού να φωτίσει και να φυλάξει άγρυπνο για άλλη μια νύχτα, το αιώνιο βουνό και την πόλη μας.




Ελένη Ζαραμητροπούλου




Βιογραφικό
Η Ελένη Ν.Ζαραμητροπούλου γεννήθηκε, ζει και εργάζεται στην Κατερίνη. Είναι παντρεμένη και έχει 2 παιδιά. Είναι το 9ο από τα 10 παιδιά αγροτικής οικογένειας.
Γράφει ποιήματα από 10 χρονών, εμπνέεται από καθετί και γράφει για όλα τα θέματα. Ιδιαίτερα για τις ανθρώπινες σχέσεις και επικοινωνίες. Προσπαθεί να περάσει ελπιδοφόρα μηνύματα, ιδίως στους νέους ανθρώπους.
Σπούδασε λογιστικά και εργάστηκε σαν βοηθός λογιστή, διανομέας εφημερίδων στις «Πιερικές Αγγελίες», πλέον «Ενημέρωση & Αγγελίες», στον «Μακεδονικό Αγώνα». Επίσης, στον Εμπορικό Σύλλογο Κατερίνης.Σήμερα εργάζεται σε Γυμνάσιο της πόλης μας.
Πρωτοδημοσίευσε ποιήματα και επιλεγμένα άρθρα στον ημερήσιο τοπικό τύπο.
Πήρε μέρος με 2 ποιήματά της («Ειρήνη» και «Μνήμη») μελοποιημένα από τον Κατερινιώτη βραβευμένο μουσικοσυνθέτη Χαράλαμπο Ναβροζίδη στην εκδήλωση «Δημιουργοί της πόλης» το 2010. Επίσης, το ποίημά της «Λύτρωση» μελοποιήθηκε από τον μουσικό κο Νταραμάρα, για χορωδία 30-40 ατόμων.
Ο κος Αντώνης Κάλφας φιλόλογος-συγγραφέας, ποιητής, την τίμησε συμπεριλαμβάνοντας το ποίημά της «Αχ, να ΄μουνα παιδί» στο βιβλίο του με τίτλο «Λογοτεχνικές εκδόσεις, μαρτυρίες και αφηγήσεις στην Πιερία (1918-2010) Κατερίνη 2011
Διακρίθηκε σε Διεθνή Λογοτεχνικό Διαγωνισμό με θέμα «Ολοκαύτωμα των Ελλήνων Εβραίων» που προκήρυξε το Πανεπιστήμιο Pittsburg των ΗΠΑ & το Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης της Παιανίας Αττικής.
Το ποίημα της «Αδελφοσύνη» κυκλοφορεί παγκοσμίως μαζί με άλλα 59 διακριθέντα, σε ειδική έκδοση-ανθολόγιο με τίτλο «Ολοκαύτωμα» τον Δεκέμβριο 2015
Έχει εκδώσει 2 ποιητικές συλλογές : «Θησαυροί καρδιάς» αφιερωμένο στα παιδιά με ειδικές ανάγκες 2003 και «Μάνες της Γης» αφιερωμένο στον Σύλλογο Πολυτέκνων 2012

Είναι μέλος της Ένωσης Συγγραφέων Πιερίας

Επίσης είναι μέλος της Ένωσης Εικαστικών Καλλιτεχνών Πιερίας.








Παρασκευή 3 Ιουνίου 2016

Από Μάγδα Παπαδημητρίου

«Αρχαίες στήλες»

Αρχαίες στήλες
στο φως της πανσέληνου
φωτίζουν την ιστορία των προγόνων.
Κάθε πέτρα χαραγμένη με ονόματα
ανδρών επιφανών που έπεσαν σε μάχες
για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία.
Κάθε πέτρα σμιλευμένη με αγάπη
αρχαίου γλύπτη.
Φως
πολύ φως!
Όσο φωτίζει
τόσο τυφλώνει.
Μάρμαρο από τη μήτρα Γη.
Πώς γίνανε αλήθεια;
Τι κουβαλούσε η ψυχή
όταν χάραζαν την Ιστορία;
Αρχαίες στήλες
στο φως της πανσέληνου.
Εμείς ποια ιστορία
ποια λαμπρότητα
θα κληρονομήσουμε
στη νέα γενιά;
Ας αναρωτηθούμε τούτη τη νύχτα
που το φεγγάρι ολόγιομο
μας συντροφεύει!
Ακούστηκε για πρώτη φορά στο Αρχαίο Δίον, στο Κέντρο
Μεσογειακών Ψηφιδωτών κάτω από την αυγουστιάτικη
πανσέληνο και το βουνό των Θεών στη συναυλία «Ποίηση
και Μουσική»!


«Ο Τόπος μου»

Ποια πένα θα δοξάσει
τον τόπο μου;
Ποιο χέρι θα τιμήσει τις ομορφιές;
Τον Όλυμπο, το θεϊκό βουνό
τα Πιέρια, όπου λούζονταν
στα κρυστάλλινα νερά
oι Μούσες των ονείρων;
Τη Μεθώνη, την αποικία των Ερετριέων,
το Δίον, όπου ομόρφυνε ο Αρχέλαος
για τους Ολυμπιακούς αγώνες της εποχής,
τα Λείβηθρα, όπου σκοτώθηκε ο Ορφέας,
τα Πίμπλεια, που δοξάζονταν οι Μούσες,
το Ηράκλειο με το κάστρο,
την Πέτρα.
Ακόμη τη γενιά των Λαζαίων,
και τους ήρωες του Λιτόχωρου...
Τόπος παράδεισος.
Γόνιμος.
Μύθος, ο τόπος μου, αλήθεια!
Πολλές σελίδες λαμπρές
στης Ιστορίας το Φως!
Μα λείπει η πένα
μέχρι τώρα που θα τα σώσει
από της λήθης τον εφιάλτη!


«Ολύμπιος Ουρανός»

Τα χρώματά σου, Ολύμπιε ουρανέ μου
εζήλωσα ακόμη μια ανατολή.
Εκεί που οι αχτίδες πέφτουν στις κορυφές
και κρύβουν τον ύπνο των θεών.
Στα χρώματα του απομεσήμερου
του δειλινού
και του μεταμεσονυχτίου αντάμωσα εσένα.
Μαγεύομαι και ονειρεύομαι
τις Νύμφες,
τις Θεές,
τον Απόλλωνα,
την κακιά Ήρα
τον Διόνυσο
πίνοντας το γλυκό κρασί
της Πιερικής γης.
Τον Ορφέα,
τον Απόλλωνα με τη λύρα,
και τέλος τον Δία που
με το γλυκό σου χρώμα,
ουρανέ μου,
σκεπάζεις το θρόνο του.
Έχει δίπλα του τις Νύμφες για συντροφιά
και θέλει να κρύβεται από την Ήρα.
Έτσι λένε οι μύθοι,
Ουρανέ μου!
Με αυτά τα χρώματα,
Ολύμπιε ουρανέ μου,
μου δίνεις την ομορφιά της ζωής.
Την ελπίδα να ζω κάθε μέρα
να ρουφώ ό,τι πιο όμορφο
μου δίνεις, Πατρίδα μου!

Μάγδα Παπαδημητρίου “Καθρέφτης ψυχής” Άνεμος Εκδοτική



Βιογραφικό


Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1963 και μεγάλωσε στη Κατερίνη όπου τελείωσε τις λυκειακές της σπουδές. Εργάστηκε στον ΟΤΕ επί 27 συναπτά έτη. Υπήρξε μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού «Πολιτιστική Έκφραση» του Πολιτιστικού κέντρου ΟΤΕ Αττικής μέχρι τον Ιούνη 2002. Συνεργάστηκε με πολιτιστικά έντυπα της Αθήνας. Ξεκίνησε να πειραματίζεται από πολύ νωρίς. Μια επιστολή του δασκάλου της Ποιητή και πρεσβευτή της Ουνέσκο, Γιάννη Κουτσοχέρα, από το Παρίσι, της έδωσε τη δύναμη να προχωρήσει. Τον Αύγουστο του 2002, μετακόμισε με την οικογένεια της στο γενέθλιο τόπο της, στη Κατερίνη. Είναι παντρεμένη με τον Γιάννη Σαμοθράκη και έχει δυο παιδιά την Ειρήνη 20 χρονών και το Ζαχαρία 9 χρονών. Σήμερα αρθρογραφεί στην ενημερωτική ιστοσελίδα e-pieria με πολιτιστικά και επίκαιρα θέματα ενώ έχει συνεργαστεί και με όλες εφημερίδες του νομού Πιερίας..
Μέλος της Παγκόσμιας Ένωσης Ποιητών,
Μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος
Ιδρυτικό μέλος και μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Συγγραφέων Πιερίας
Έργα
Χωρίς Ταυτότητα Ιδιωτική συλλογή 1987
Ιριδίσματα Γκοβόστης 1990
Ηώ Γκοβόστης 1992
Το Ταξίδι του Έρωτα από τον Όλυμπο στου Αιγαίου τα κύματα
Εκδόσεις Όλυμπος 2008
Καθρέφτης ψυχής Άνεμος εκδοτική 2012
Πάνος Μειντάνης-Ο Γερο-Ανένδοτος-βιογραφία- ηλεκτρονικό βιβλίο
Ζωή σε θαλασσοσταλιές μυθιστόρημα Εκδόσεις Έναστρον 2014



προσωπική ιστοσελίδα: http://www.magdapapadimitriou.gr
e-mail magdpapa@otenet,gr




Πέμπτη 2 Ιουνίου 2016

Από Ευγενία Κορτσάρη

Ο κυρ- Ανδρέας


Κοντοστάθηκα στο κηδειόχαρτο στον πάσαλο και διάβασα, μόλις το είδα, την περασμένη εβδομάδα.
«Ο κυρ-Ανδρέας …….» είπα μέσα μου. Θυμήθηκα το πρόσωπο στη φωτογραφία.
Αυτός ήταν ! Δεν τον είχα δει όμως ποτέ με κουστούμι μέχρι τότε……
Ο κυρ-Ανδρέας, ο παλιός μανάβης των παιδικών μας χρόνων, απέναντι και διαγώνια από το πατρικό στην Αγία Τριάδα. ΄Ηταν ψηλός, αδύνατος, με γκρίζα σπαστά μαλλιά και βαθουλωτά μάγουλα από τις ρυτίδες. Αρκετά δυνατός που έπιανε με ευκολία μόνος του τα σακιά, όποτε τα μετακινούσε. Μετέφερε ο ίδιος ό,τι μπορούσε πίσω στο ποδήλατο, διαφορετικά του έφερναν προϊόντα οι παραγωγοί όταν περνούσαν.

Ερχόταν από άλλη γειτονιά όπου έμενε ο κυρ-Ανδρέας, όπως μετά από καιρό έμαθα. Άνοιγε νωρίς το μαγαζί του, με το ποδήλατο μονίμως εκεί μπροστά στο δρόμο τόσο που μια φορά παρεξηγήθηκε με τον πατέρα μου που έψαχνε για ώρα να παρκάρει και τελικά σταμάτησε εκεί.
«Έχω το ποδήλατο», του είπε αμέσως χωρίς τις καθιερωμένες χαιρετούρες.
«Γιατί κυρ-Ανδρέα, αγορασμένη την έχεις τη θέση ;» τον ρώτησε ο πατέρας μου. Κι εκείνος για πρώτη και μόνη φορά μετακίνησε το ποδήλατο πιο πέρα !
Δεν εφοδίαζε τακτικά το κατάστημά του με φρούτα και λαχανικά, ούτε δίπλα το μπακάλικο, που διατηρούσε επίσης, με είδη μπακαλικής. Δεν πολυψωνίζαμε κι εμείς…. Λίγα πράγματα για μια ώρα ανάγκης αφού ο μπαμπάς κυκλοφορούσε καθημερινά στο κέντρο και η μαμά μπορούσε να του τηλεφωνήσει για ό,τι χρειαζόταν. ΄Εβγαινε και η ίδια βέβαια συχνά. Πάντως, όταν μας έστελνε εμάς τα παιδιά, εκείνος συνήθιζε και έλεγε :
«Τα ρέστα στο παιδί !»
Μετά από 1-2 φορές που ο αδελφός μου το ανέφερε επιστρέφοντας, η μαμά είπε έντονα :
«Ο κυρ-Ανδρέας να κάνει κουμάντο στο σπίτι του !»

Διπλωμάτης με όλους ο κυρ-Ανδρέας ! Ήθελε να τα πηγαίνει καλά με όλους …… και με τα παιδιά. Απευθυνόταν μάλιστα στον καθένα, μικρούς και μεγάλους με το μικρό τους.
Η προηγούμενη ιδιοκτήτρια του μπακάλικου, η κα Ιουλία, είχε και ζαχαρωτά-καραμέλες, μαστίχες, γλειφιτζούρια-που πολλές φορές μας κερνούσε και μόνο που περνούσαμε από έξω. Αλλά κι εμείς θα πηγαίναμε αργότερα για τις διάφορες κάρτες που μαζεύαμε από τις γκοφρέτες (των ποδοσφαιριστών …..κλπ)
Όταν ήμασταν μικρά, τις περισσότερες ώρες πάνω στο ποδήλατο
με βόλτες γύρω στη γειτονιά ή για θελήματα της μαμάς και καμιά φορά των γειτόνων. Και πώς κάνουν οι μεγάλοι όταν θέλουν κάτι; Το λένε με τρόπο ! Σε βρίσκουν και σε ρωτούν :
«Πας στο καθαριστήριο ;» «Μήπως πας στο γαλατά για γιαούρτι ;» «Θα πας για ψωμί ;»
«Είναι ανοιχτός ο κυρ-Ανδρέας για λίγες πατάτες ;»
Εμείς ποτέ δε λέγαμε «όχι» και πηγαίναμε στις δουλειές - τα δύσκολα όμως ήταν το καλοκαίρι χωρίς καπέλο και γυαλιά ….. και όλο συμβουλές ο κυρ-Ανδρέας :
«Πού πας τέτοια ώρα ;» ή «Από τη σκιά πάμε!»
Δεν είχα προλάβει την κηδεία και πήγα στα μνήματα τις επόμενες μέρες να αφήσω λίγα λουλούδια στον κυρ-Ανδρέα, τον παλιό μανάβη των παιδικών μας χρόνων.
Υποσχέθηκα να πάω και στα σαράντα ! Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει…






Ευγενία Κορτσάρη


Σύντομο βιογραφικό

Η Ευγενία Κορτσάρη, κόρη του Θωμά και της Χρυσούλας, γεννήθηκε
στην Κατερίνη Πιερίας όπου τελείωσε τις γυμνασιακές και λυκειακές σπουδές
στο 4ο Γυμνάσιο και 4ο Λύκειο Κατερίνης αντίστοιχα.
Με ευχέρεια στις ξένες γλώσσες- αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά
Είναι απόφοιτος της Σχολής ελληνομαθών-αγγλομαθών γραμματέων DIDACTA
Απόφοιτος του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Α.Π.Θ.
Συνταξιούχος από τον ΟΤΕ μετά από εργασία 23 ετών με τρία ανήλικα τέκνα, έχοντας εργαστεί σε υπεύθυνες θέσεις στη Θεσ/νίκη, Χαλκιδική και Κατερίνη
Ασχολούμενη από χρόνια με την ποίηση γράφοντας στα ελληνικά και αγγλικά, δημοσιεύει ποιήματα, άρθρα και διηγήματα στις τοπικές εφημερίδες της Πιερίας και στα ηλεκτρονικά μέσα καθώς και στο λογοτεχνικό περιοδικό ΝΕΑ ΑΡΙΑΔΝΗ
Mέρος της εργασίας της «Ο εθελοντισμός στην Πιερία» περιλήφθηκε στη συλλεκτική έκδοση για τον ΄Ολυμπο-Πιερία-Θεσσαλία της Πολιτιστικής Συνεργασίας
Έχει συμμετοχή επίσης στη συλλογή διηγημάτων bonsai «Ασκήσεις θάρρους» επιμέλειας έκδοσης της καθ. Παν/μίου Θεσσαλίας κας Τασούλας Τσιλιμένη, μετά από σεμινάριο στη δημιουργική γραφή το χειμώνα του 2013.
Πήρε μέρος σε σεμινάριο καλλιτεχνικής φωτογραφίας στο εργαστήριο του Ν.Μπέντα 10/10/2011-26/1/2012
Είναι παντρεμένη με τον αρχιτέκτονα Κατερίνης Σταύρο Κυριαζόπουλο και μητέρα τριών εφήβων, του Θωμά , του Κων/νου και του Γεωργίου
Μέλος της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας από την ίδρυσή της
Μέλος του συλλόγου κυριών και δεσποινίδων Κατερίνης Η ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ
Μέλος της Ένωσης Συγγραφέων Πιερίας
Μέλος της ηλεκτρονικής ομάδας «ΑΣ ΜΗ ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ» για την υποστήριξη παιδιών που νοσηλεύονται σε νοσοκομειακά ιδρύματα
Οργανώνει εθελοντικά δανειστική βιβλιοθήκη στα ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΠΛΑΤΩΝ στη Γανόχωρα Κατερίνης από το 2013 και είναι υπεύθυνη της βιβλιοθήκης σε καθημερινή βάση. Τρεις φορές την εβδομάδα φιλοξενεί τον Σκακιστικό Όμιλο Κατερίνης.
Ετοιμάζεται να εκδοθεί η πρώτη της ποιητική συλλογή.
Στοιχεία επικοινωνίας :
ΕΥΓΕΝΙΑ ΚΟΡΤΣΑΡΗ
Ηφαίστου 2 ΚΑΤΕΡΙΝΗ ΤΚ 60100
eugeniakortsari@gmail.com